Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

CiekawostkiDefinicjeEmocje

Kortyzol, hormon stresu

Rate this post

Kortyzol jest hormonem, który działa w naszym mózgu jak neuroprzekaźnik. Uważany przez społeczność naukową za hormon stresu, nasze ciało wytwarza go w sytuacjach napięcia, aby pomóc nam sobie z nim poradzić. Uwalnianie tego hormonu jest kontrolowane przez podwzgórze w odpowiedzi na stresujące sytuacje i niski poziom glukokortykoidów we krwi.

Stres jest emocją, która generuje napięcie fizyczne. Może pochodzić z każdej sytuacji lub myśli, które powodują, że czujemy się sfrustrowani, źli lub nerwowi. W rzeczywistości w małych dawkach stres może być pozytywny, na przykład wtedy, gdy pomaga nam uniknąć niebezpieczeństwa. Jednak gdy stres przechodzi od emocji tymczasowej do powtarzającej się, może zaszkodzić naszemu zdrowiu.

Poprzez nasz sposób myślenia, wierzenia i odczuwania możemy warunkować nasz poziom kortyzolu. Co więcej, dowody naukowe pokazują, że modyfikując nasze myśli w określony sposób modyfikujemy aktywność biochemiczną naszych komórek mózgowych.

Brak poczucia humoru, ciągłe rozdrażnienie i często gniew są możliwymi wskaźnikami podwyższonego poziomu kortyzolu. Inne są permanentnym zmęczeniem bez wyraźnego powodu i utratą apetytu lub przejadaniem się.

Związek chemiczny kortyzolu.

Kortyzol, hormon stresu i bezsenności

Sytuacje, które interpretujemy jako stresujące, zwiększają poziom kortyzolu, co może pogarszać jakość i czas trwania snu. Jednak kortyzol, pomimo tego, jak przedstawiliśmy go negatywnie, powinien być obecny na określonych poziomach w ciągu dnia, aby nie zasnąć i być aktywnym, podczas gdy spada w nocy.

Poziom kortyzolu również zmienia się w ciągu dnia. Na przykład niektóre osoby są bardziej aktywne rano, a inne nie zaczynają dnia, dopóki nie zjedzą. To normalne, że stopniowo spada wraz z upływem dnia, osiągając najniższe poziomy, kiedy przychodzi czas na sen.  Ale jeśli poziom kortyzolu nie spada w nocy, ponieważ nasza reakcja na stres pozostaje aktywna, mamy problemy z zasypianiem.

Kortyzol odgrywa ważną rolę w naszym zdrowiu i samopoczuciu, postępując z każdym problemem, który identyfikujemy jako zagrożenie. Kiedy nasz poziom kortyzolu jest na dobrym poziomie czujemy się silni umysłowo, aktywni i zmotywowani. Jednak jeśli jest niski, mamy skłonność do dezorientacji, apatii i zmęczenia.

Sfrustrowany, przytłoczony mężczyzna.

Regulowanie stresu jest ważne i często niełatwe. W zdrowym ciele reakcja na stres pozwala następnie przejąć reakcję relaksacyjną. Z jednej strony, jeśli nasza reakcja na stres jest zbyt często aktywowana, trudniej jest nad nią zapanować  i dlatego bardziej prawdopodobne jest zaburzenie równowagi. Z drugiej strony, gdy stres utrzymuje się i pożądany relaks nie nadchodzi, chorujemy.



Stres nas zabija

Stres jest sposobem, w jaki twoje ciało próbuje rozwiązać problem, ale gdy sytuacja się powtarza, może powodować choroby, takie jak cukrzyca, depresja, insulinooporność, nadciśnienie i inne choroby autoimmunologiczne. Reakcja naszego organizmu na stres ma charakter ochronny i adaptacyjny. To powiedziawszy, reakcja na chroniczny stres powoduje nierównowagę biochemiczną, która faktycznie osłabia nasz układ odpornościowy.

Badania wykazały, że powtarzający się lub bardzo intensywny stres jest jednym z czynników przyczyniających się do rozwoju somatyzacji. Jest to konsekwencja słabego przystosowania się do zmian. Istnieje wiele chorób psychosomatycznych wywoływanych lub nasilanych przez stres.

Przepracowana kobieta z bólem barku przy biurku.

Kiedy ostry stres jest ciągły, w różnych częściach naszego układu trawiennego mogą tworzyć się wrzody, a także ma wpływ na rozwój chorób z sercowo-naczyniowych. W rzeczywistości u osób z wysokim czynnikiem ryzyka może powodować zawały serca. Ponadto choroby te przebiegają niezauważalnie, powodując somatyzację na różne sposoby i w różnych obszarach ciała, w zależności od szczególnych cech osoby dotkniętej chorobą.

Wsparcie społeczne obniża poziom kortyzolu

Wsparcie społeczne i oksytocyna oddziałują w naszym ciele, tłumiąc subiektywne reakcje wywołane stresem psychospołecznym. Dlatego wsparcie rodziny i przyjaciół jest jednym z najskuteczniejszych sposobów ochrony przed chorobami związanymi ze stresem, takimi jak wymienione powyżej.

W rzeczywistości badania psychologii biologicznej na Uniwersytecie we Fryburgu w Niemczech, prowadzone przez Markusa Heinrichsa, po raz pierwszy wykazały, że u ludzi hormon oksytocyna odgrywa kluczową rolę zarówno w kontrolowaniu stresu, jak i jego działaniu zmniejszającym stres. Oksytocyna odgrywa również znaczącą rolę w naszych zachowaniach społecznych (czynnik modulujący stres).

Wsparcie społeczne zmniejsza poziom kortyzolu.

Chociaż trudno jest kontrolować poziom kortyzolu we krwi, istnieją pewne czynniki, które łatwiej kontrolować bezpośrednio. Mówimy o utrzymaniu dobrej sieci wsparcia społecznego (ludzie, na których czujesz, że możesz liczyć, a oni naprawdę mogą na ciebie liczyć) lub zmniejszeniu spożycia niektórych substancji, takich jak alkohol lub tytoń, co pośrednio podnosi nasz poziom kortyzolu

Zdrowa, zbilansowana dieta pomaga również regulować poziom tego hormonu, ponieważ zmniejszone spożycie kalorii może zwiększyć poziom kortyzolu. Ponadto w badaniu przeprowadzonym przez Ohio State University stwierdzono, że dodanie ćwiczeń relaksacyjnych i medytacyjnych do naszej rutyny zmniejsza ryzyko chronicznego stresu .



Comment here