Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

CiekawostkiDefinicjeEmocjeKsiążkiPoradyPsychoterapiaRelacje

Jak pokonać traumę z dzieciństwa?

5 (100%) 2 votes

Zrozumienie, co zapobiega uzdrawianiu, może być pierwszym krokiem powrotu do zdrowia.

Trauma doświadczana w dzieciństwie zostawia rany, zwłaszcza gdy obejmuje ona wykorzystywanie lub zaniedbanie emocjonalne, fizyczne lub seksualne. Piętno to odbija się echem przez lata i powoduje negatywne konsekwencje, takie jak wyższe ryzyko wystąpienia depresji , lęku , choroby afektywnej dwubiegunowej , PTSD , otyłości , problemów behawioralnych i problemów zdrowotnych , takich jak choroby serca. Jedno z badań, które śledziło setki nastolatków z czasem, wykazało, że 80% osób, które były wykorzystywane jako dzieci, spełniało kryteria co najmniej jednego zaburzenia psychicznego w wieku 21 lat.

Gdzie się podziało moje dzieciństwo, czyli syndrom DDA – http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/sie-podzialo-dziecinstwo-czyli-syndrom-dda/

Niepokojące dzieciństwo może również prowadzić do używania alkoholu i narkotyków jako sposobu na sposób na ukojenie bólu lub odwrotnie, aby coś poczuć. Badania szacują, że nawet dwie trzecie pacjentów wykazujących uzależnione od substancji psychoaktywnych ma historię przemocy seksualnej, emocjonalnej lub fizycznej w dzieciństwie. Trudne dzieciństwo ma wiele do pokonania, ale pomoc jest dostępna, a dogłębne zrozumienie tego, co utrudnia leczenie, może pomóc w procesie zdrowienia.

Poradnik z obszaru rozwoju osobistego, dedykowany osobom pochodzącym z rodzin dysfunkcyjnych

Zobacz gdzie kupić?

Oto 8 głównych powodów, dla których wolność od traumy z dzieciństwa jest trudna:

Osoba, która przeżyła traumę, może spóźnić się ze zrozumieniem źródła ich bólu.

Dzieci nie mają żadnych ram odniesienia, gdy dochodzi do traumatycznych przeżyć, więc zaczynają postrzegać swoją rzeczywistość jako normalną, zwłaszcza jeśli ich opiekunowie są źródłem ich cierpienia. Często dopiero później – gdy spotykają zdrowsze rodziny lub wychowują własne dzieci – widzą, jak szkodliwe było ich dzieciństwo. Niestety, im dłużej dana osoba czeka na pomoc, tym trudniej jest ją wyleczyć.

Współwystępujące problemy mogą maskować prawdziwy problem.

Ci, którzy używają narkotyków lub alkoholu do radzenia sobie z bólem traumy z dzieciństwa, mogą stać się tak skupieni na radzeniu sobie z ich uzależnieniem – co jest zasadniczo symptomem traumy – że nigdy nie odkryją jego źródła. Jednakże, jeśli nie zostanie to zrobione, prawdopodobnie nadal będą tkwić w tym miejscu, aż do wyjścia z kryzysu. Istnieje jeszcze jedna komplikacja uzależnienia od traumy: inni uzależnieni czasami zapewniają poczucie braku rodziny w życiu człowieka.

Uszkodzenie może być również biologiczne.

Naukowcy wiedzą teraz, że trauma z dzieciństwa może zmienić strukturę mózgu i zmienić sposób ekspresji niektórych genów. Stwierdzono, że traumy z dzieciństwa, takie jak nadużywanie lub utrata rodzica, zmieniają programowanie genów regulujących stres, zwiększając ryzyko rozwoju takich problemów, jak lęk i depresja. Wywołane traumą zmiany w mózgu zostały powiązane ze zmniejszoną zdolnością do łagodzenia negatywnych impulsów. Uraz dziecięcy może również wpływać na neuroprzekaźniki mózgu, zwiększając nagrodę odczuwaną w przypadku używania narkotyków lub alkoholu – i zwiększając prawdopodobieństwo uzależnienia. Te nowe rozumienia podkreślają trudności w przezwyciężaniu traumy z dzieciństwa, ale są także drogą do terapii i leków.



Pokonywanie przeszłości może oznaczać pamiętanie.

Niektórzy uważają, że koncepcja powrotu do przeszłości jest zbyt bolesna. Inni mogą chcieć, ale nie potrafią uporządkować mieszanki wrażeń z dzieciństwa. Często pozostaje tylko płynne poczucie niepokoju. Ból staje się trudny do wyeliminowania, gdy nie można określić jego źródła.

Zamknięcie może być nieuchwytne.

Często nie jest możliwe, aby osoby odpowiedzialne za traumę zaakceptowały odpowiedzialność za swoją rolę w bolesnej przeszłości. Mogą już nie żyć, zanim osoba po traumie zrozumie źródło swojego cierpienia lub poczuje się gotowa, by się tym zająć. Trudno jest zaakceptować fakt, że sprawca nigdy nie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności za swoje czyny, ani że nie ma nadziei na stworzenie zdrowszego związku.

Odpowiedzi można szukać raczej u innych niż u siebie.

Często osoba próbuje znaleźć w innych to, czego brakowało w ich życiu, próbując naprawić przeszłość. Albo mogą stać się poszukiwaczami aprobaty, którzy podejmą wszelkie starania, aby utrzymać pokój lub zdobyć miłość innych. Zamiast cenić własne potrzeby, poświęcają swoją energię, aby stać się godnymi uczuć innych, często znosząc dalsze nadużywanie w tym procesie.

Emocje mogą być zamknięte.

W niektórych przypadkach opieka staje się zbyt niebezpieczna dla dziecka, więc czują się znieczuleni. To nie tylko szkodzi ich zdolności do budowania zdrowych relacji, ale także komplikuje późniejsze próby uzyskania dostępu do emocji potrzebnych do leczenia.

Uciszenie wewnętrznych głosów może być trudne.

Dzieci wierzą, we wszystko, co im się mówi. Jeśli te rzeczy są negatywne – że są bezwartościowe, leniwe, głupie, brzydkie, – może to sprawić, że poczują się niegodni lepszego życia i bezsilni do zmiany.

Jako istoty ludzkie nasza wielkość polega nie tyle na tym, że jesteśmy w stanie przerobić świat  – jak i zdolność do przerobienia siebie”. – Mahatma Gandhi

Książki poruszające temat trudnego dzieciństwa – http://www.psychoskok.pl/tag-produktu/trudne-dziecinstwo/

Oto pięć kroków, które mogą pomóc ci pozbyć się złudzeń, z którymi dorastałeś i odzyskać swoje prawdziwe ja:

  • Udawaj, że jesteś osobą płci przeciwnej i z tego punktu widzenia przejrzyj swoje wczesne życie. 

Skup się na tym, jak sposób, w jaki byłeś traktowany w dzieciństwie, może nadal wpływać na sposób, w jaki teraz żyjesz. Pomaga to naprawdę wyjść poza własną tożsamość i zobaczyć zakres swojego życia z zupełnie nowej perspektywy.

  • Wymień trzy trudne sytuacje, które wydają się powtarzać w twoim życiu, bez względu na to, jak bardzo starasz się za każdym razem robić je inaczej.

Czy te sytuacje przypominają ci coś (lub kogokolwiek) z dzieciństwa? Odkrycie nieświadomej konstelacji emocji z przeszłości może pomóc ci uwolnić się od uporczywych trudności.

  • Wymień pięć cech swojej tożsamości, które zawsze chciałeś zmienić.  

Poświęć trochę czasu na zastanowienie się, czy uważasz, że rzeczywiście są częścią twojego autentycznego „ja” – czy też „przyjąłeś” te cechy, aby się dogadać, lub dlatego, że ktoś potrzebował cię, abyś był do nich podobny.

  • Następnym razem, gdy twoja reakcja na sytuację wydaje się nieproporcjonalna do tego, co się wydarzyło, spróbuj dowiedzieć się, czy sytuacja w jakikolwiek sposób była znajoma. 

Nadmierne emocje mogą być sposobem, w jaki nasza psychika zwraca uwagę na stare, nieprzydatne przekonania i złudzenia, które już nam nie służą. Jeśli sytuacja wydaje się znajoma, spróbuj się dowiedzieć, dlaczego – co ci to przypomina?

Kiedy otrzymasz odpowiedź, uwolnij emocję. W końcu zauważysz, że wyzwalacze nie mają na ciebie tak dużego wpływu.

  • Gdzie tylko jest to możliwe, znajdź sposób wyrażenia emocji, które czujesz. 

Większość z nas zachowywała wiele niewyrażonych emocji jako dzieci, które możemy obrócić przeciwko innym lub przeciwko sobie w sabotażu lub obrzydzeniu siebie. Wyrażaj większe emocje prywatnie – w ten sposób nie „wyrzucasz” ich na kogoś innego.

Im więcej możesz uwolnić swoich stłumionych uczuć, tym więcej przeszłości usuniesz. Uwalnianie emocji uwalnia energię, którą możesz wykorzystać do stworzenia bardziej autentycznego życia.

Uzdrowienie z trudnego dzieciństwa nie jest szybką propozycją. Każdy przechodzi to inaczej. Niektórzy muszą pracować przez wiele lat, aby porzucić negatywne poglądy na siebie i świat

Ale z każdym aspektem dysfunkcyjnego gobelinu rodzinnego, który w ten sposób odkrywamy, coraz wyraźniej zrozumiemy, w jaki sposób nauczyliśmy się współdziałać dysfunkcyjnie ze światem. Możemy zostać oświeceni jedynie poprzez uznanie i uwolnienie tego, co nas obciąża: mniej świadome aspekty psychiki, które niosą ciężar przeszłości.

 

 




Comment here