Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

Choroby, zaburzeniaCiekawostkiDefinicjeKsiążkiPoradyUzależnienia

Co to jest uzależnienie, jak je rozpoznać i leczyć?

5 (100%) 3 votes

Uzależnienie jest stanem, w którym dana osoba angażuje się w używanie substancji lub w zachowanie, dla którego efekty nagradzania stanowią nieodpartą zachętę do wielokrotnego wykonywania zachowania pomimo szkodliwych konsekwencji. Uzależnienie może obejmować używanie substancji takich jak alkohol, środki wziewne, opioidy,  kokaina, nikotyna i inne, lub zachowania takie jak hazard. Istnieją naukowe dowody na to, że uzależniające substancje i zachowania mają kluczową cechę neurobiologiczną – intensywnie aktywują ścieżki nagrody i wzmocnienia mózgu, z których wiele obejmuje dopaminę neuroprzekaźnika.

Zarówno zaburzenia używania substancji psychoaktywnych, jak i zachowania związane z hazardem mają zwiększone prawdopodobieństwo, że towarzyszą im choroby psychiczne, takie jak depresja i lęk lub inne istniejące wcześniej problemy. Zaburzenia związane z używaniem substancji i hazardem angażują nie tylko te same mechanizmy kompulsywne w mózgu, ale reagują na wiele takich samych podejść do leczenia.

Dlaczego tak łatwo wpaść w pułapkę uzależnień? Szukamy „pocieszaczy” by choć na moment zapomnieć o problemach, nierozwiązanych trudnych sprawach, które spędzają sen z naszych powiek. Mogli się o tym przekonać bohaterowie książki Danuty Sadownik, „Muszki owocówki.

Zobacz gdzie kupić?

 

 

Złożone warunki, które wpływają na nagrodę, wzmocnienie, motywację i systemy pamięci w mózgu, używanie substancji i zaburzenia hazardu charakteryzują się ograniczoną kontrolą nad używaniem; upośledzenie społeczne, obejmujące zakłócenie codziennych czynności i relacji; i może wymagać głodu. Dalsze używanie jest zazwyczaj szkodliwe dla relacji i obowiązków zawodowych lub szkolnych. Inną cechą wyróżniającą jest to, że jednostki mogą kontynuować aktywność pomimo szkód fizycznych lub psychicznych poniesionych lub zaostrzonych przez używanie. Zazwyczaj wzrasta tolerancja na substancję, ponieważ organizm dostosowuje się do jej obecności.

 

Ponieważ uzależnienie wpływa na funkcje wykonawcze mózgu, osoby, które rozwinęły uzależnienie, mogą nie być świadome, że ich zachowanie powoduje problemy dla nich samych i innych. Z biegiem czasu, dążenie do przyjemnych efektów substancji lub zachowania może zdominować działalność jednostki.

 

Chociaż wszystkie uzależnienia mają zdolność wzbudzania poczucia beznadziejności i uczucia porażki, a także wstydu i winy, badania dowodzą, że wyzdrowienie jest regułą, a nie wyjątkiem, i że istnieje wiele dróg powrotu do zdrowia. Jednostki mogą samodzielnie poprawić funkcjonowanie fizyczne, psychiczne i społeczne – tak zwane naturalne wyzdrowienie. Inni wolą wspierać sieci społecznościowe lub oparte na sieciach równorzędnych. Jeszcze inni decydują się na kliniczne odzyskiwanie dzięki usługom poświadczonych specjalistów.

Droga do powrotu do zdrowia jest rzadko prosta: nawrót lub nawrót używania substancji jest powszechny – ale na pewno nie koniec drogi. Dla tych, którzy osiągają remisję choroby przez pięć lat, naukowcy twierdzą, że prawdopodobieństwo nawrotu jest nie większe niż w populacji ogólnej.

 

Co warto wiedzieć o uzależnieniu

Istnieje wiele mitów i nieporozumień dotyczących uzależnienia, ale w rzeczywistości procesy, które powodują uzależniające zachowanie, opierają się uproszczonemu wyjaśnieniu. Nie ma tylko jednej przyczyny: chociaż czynniki genetyczne lub inne czynniki biologiczne przyczyniają się do podatności danej osoby na ten stan, wiele czynników społecznych, psychologicznych i środowiskowych ma silny wpływ na używanie substancji. Niektóre cechy, takie jak brak zdolności do tolerowania dystresu lub innych silnych uczuć, były związane z uzależnieniem, ale nie ma jednego typu „uzależniającej osobowości ”, który wyraźnie przewiduje, czy dana osoba będzie miała problemy z uzależnieniem.

 

Objawy uzależnienia

Powtarzające się używanie substancji lub zaangażowania w działanie prowadzące do upośledzenia lub dystresu jest warunkiem bez którego nie ma uzależniającego zaburzenia. Diagnoza opiera się na obecności co najmniej dwóch z wielu funkcji:

  • Substancja lub działanie jest stosowane w większych ilościach lub przez dłuższy okres czasu niż zamierzono.
  • Istnieje chęć ograniczenia użycia lub nieudanych wysiłków, aby to zrobić.
  • Dążenie do substancji lub aktywności lub odzyskiwanie z jej użycia pochłania znaczną ilość czasu.
  • Istnieje pragnienie lub silne pragnienie użycia substancji lub aktywności.
  • Użycie substancji lub aktywności zakłóca obowiązki w pracy, szkole lub domu.
  • Korzystanie z substancji lub aktywności trwa pomimo problemów społecznych lub interpersonalnych, które powoduje.
  • Uczestnictwo w ważnych zajęciach towarzyskich, zawodowych lub rekreacyjnych spada lub zatrzymuje się.
  • Użycie występuje w sytuacjach, gdy jest to fizycznie ryzykowne.
  • Używanie jest kontynuowane pomimo wiedzy, że powoduje lub nasila problemy fizyczne lub psychiczne.
  • Występuje tolerancja wskazana albo potrzebą znacznego zwiększenia ilości substancji, aby osiągnąć pożądany efekt, albo znacznie zmniejszonym wpływem tej samej ilości substancji.
  • Występuje odstawienie, objawiające się występowaniem fizjologicznych objawów odstawienia lub przyjmowaniem substancji pokrewnych w celu ich zablokowania.
  • Nasilenie stanu ocenia się na podstawie liczby obecnych objawów. Obecność dwóch do trzech objawów ogólnie wskazuje na łagodny stan; od czterech do pięciu objawów wskazuje na umiarkowane zaburzenie. Gdy występuje sześć lub więcej objawów, stan uważa się za ciężki.

Przyczyny uzależnienia

Ponieważ uzależnienie jest stanem wieloaspektowym, wynikającym z połączenia wielu elementów – w tym, oczywiście, ekspozycji na środek uzależniający – jest bardziej produktywne i dokładniejsze, aby myśleć o czynnikach ryzyka rozwoju zaburzeń związanych z nadużywaniem substancji, raczej niż przyczyny. I tak jak istnieją czynniki ryzyka, tak też istnieją czynniki chroniące jednostki przed uzależnieniem. Badania wyjaśniają: nie ma sposobu, aby przewidzieć, kto będzie rozwijać kompulsywne używanie substancji lub zachowania hazardowe.

Wśród czynników, które przyczyniają się do ryzyka, są:

Czynniki biologiczne

  • Geny. Szacunki są różne, ale naukowcy odkrywają, że czynniki genetyczne przyczyniają się do około połowy ryzyka rozwoju zaburzenia używania substancji . Na przykład, jednym z czynników związanych z podatnością jest zmienność genu, który określa skład receptorów mózgowych dla dopaminy neurotransmiterowej. Innym czynnikiem wydaje się być charakter hormonalnej reakcji organizmu na stres .
  • Czynniki fizjologiczne. Wiadomo, że zmiany enzymów wątrobowych metabolizujących substancje wpływają na ryzyko zaburzeń związanych z używaniem alkoholu .
  • Płeć. Mężczyźni są bardziej narażeni na rozwój zaburzeń związanych z używaniem substancji niż kobiety, chociaż tak zwana różnica między płciami może się zmniejszać w przypadku zaburzeń związanych z używaniem alkoholu, a kobiety są bardziej narażone na skutki zatrucia przy niższych dawkach alkoholu.

Czynniki psychologiczne



  • Czynniki osobowości. Zarówno impulsywność, jak i poszukiwanie wrażeń były związane z używaniem substancji i zaburzeniami hazardu. Impulsywność może być szczególnie związana z ryzykiem nawrotu.
  • Trauma i nadużycia. Być może poprzez uwrażliwienie ścieżek alarmowych / niepokoju mózgu, być może poprzez zwiększenie obciążenia stresem, wczesna ekspozycja na znaczące niekorzystne doświadczenia może przyczynić się do rozwoju zaburzeń związanych z używaniem substancji, przytłaczając zdolność jednostki do radzenia sobie.
  • Czynniki zdrowia psychicznego. Stany takie jak depresja, lęk, zaburzenie deficytu uwagi i zespół stresu pourazowego (PTSD) zwiększają ryzyko uzależnienia. Trudności w radzeniu sobie z silnymi emocjami są również związane z używaniem substancji.

Czynniki środowiskowe

  • Czynniki rodzinne. Chociaż wykazano, że silne relacje rodzinne chronią przed zaburzeniami związanymi z używaniem substancji, kilka aspektów funkcjonowania rodziny lub okoliczności może przyczynić się do ryzyka uzależnienia. Posiadanie rodzica lub rodzeństwa z zaburzeniem uzależniającym zwiększa ryzyko, podobnie jak brak nadzoru rodzicielskiego lub wsparcia. Słabe relacje między rodzicami a dziećmi lub problemy z rodzicami i zakłócenia w rodzinie, takie jak rozwód, zwiększają ryzyko. Przemoc seksualna, fizyczna lub emocjonalna również zwiększa ryzyko. Badania pokazują, że małżeństwo i podejmowanie obowiązków wychowawczych zmniejsza ryzyko uzależnienia.
  • Czynniki dostępności. Łatwa dostępność alkoholu lub innych substancji w domu, szkole lub pracy lub we własnej społeczności zwiększa ryzyko wielokrotnego użycia.
  • Grupa rówieśnicza. Jako istoty  głęboko społeczne, ludzie są pod silnym wpływem swoich rówieśników i, ogólnie starając się być przez nich lubiani, przyjmują wiele z ich zachowań, szczególnie w latach młodzieńczych. Wiadomo, że pozytywne relacje społeczne silnie chronią przed używaniem substancji.
  • Status zatrudnienia. Posiadanie pracy i rozwijanie umiejętności zatrudnienia, wywiera presję na stabilność i zapewnia nagrody finansowe i psychologiczne, które zmniejszają ryzyko uzależnienia.

 

Leczenie uzależnienia

Stosowanie substancji jest stanem uleczalnym i całkowita remisja jest całkowicie możliwa. Odzyskiwanie jest jednak często procesem długotrwałym, który może wymagać wielu wysiłków. Nawrót jest obecnie uważany za część procesu, a skuteczne schematy leczenia dotyczą zapobiegania i zarządzania nawracającym stosowaniem.

 

Ponieważ sukces nie pojawia się od razu, wszelkie ulepszenia są uważane za ważne oznaki postępu. Coraz częściej dostępne są programy pomagające tym, którzy uznają, że mają problem z używaniem substancji, ale nie są gotowi na całkowitą abstynencję.

 

Czego potrzeba, by wyjść z nałogu? Jak można odmienić swoje życie? Jak pomóc alkoholikowi i czy jest to możliwe? Poradnik Aquariusa, który może pomóc wszystkim chcącym uporać się z uzależnieniami. Korzystając z własnych doświadczeń autor udziela innym bezcennych rad. Polecamy – Jak zrobiłem z piekła raj.

Zobacz gdzie kupić?

 

 

Ponieważ uzależnienie wpływa na tak wiele aspektów funkcjonowania jednostki – od umiejętności tolerowania frustracji, aż do ustanowienia i utrzymania produktywnej roli w społeczeństwie – dobre leczenie koncentruje się na wielu wymiarach życia, w tym na rolach rodzinnych i umiejętnościach pracy, a także na zdrowiu psychicznym.

Leczenie może obejmować dowolną liczbę komponentów i często są one stosowane w połączeniu. Ponadto jedną z cech dobrego programu leczenia jest regularne monitorowanie indywidualnego postępu i prawdopodobne jest, że składniki leczenia zmienią się w trakcie powrotu do zdrowia.

  • Detoksykacja, przeprowadzana pod nadzorem lekarza, może być potrzebna, ale jest to tylko pierwszy etap leczenia
  • Leki zmniejszające lub przeciwdziałające nielegalnym substancjom są odpowiednie dla niektórych osób lub leki mogą być stosowane w celu zwalczania współwystępujących zaburzeń, takich jak lęk i depresja
  • Wywiad motywacyjny , krótkoterminowy proces doradztwa , aby pomóc osobie rozwiązać ambiwalencję w leczeniu i znaleźć bodźce do zmian
  • Terapia behawioralna ( CBT ), aby pomóc człowiekowi rozpoznać i poradzić sobie z sytuacjami, które wywołują chęć używania substancji
  • Terapia grupowa i inne programy wspierające rówieśników wykorzystują bezpośrednie doświadczenie wielu osób do wspierania indywidualnego powrotu do zdrowia i zapobiegania nawrotom używania substancji
  • Terapia Rodzinna pomaga osobom fizycznym naprawić wszelkie szkody wyrządzone w związkach rodzinnych i ustanowić pomocnicze
  • Trening umiejętności życiowych, w tym umiejętności zatrudnienia.

Oprócz różnorodności składników, leczenie jest dostępne w różnych ustawieniach, od gabinetu lekarskiego lub przychodni do długoterminowego obiektu mieszkalnego. Nikt nie jest odpowiedni dla wszystkich i istnieją dowody na to, że zobowiązanie do zmiany jest ważniejsze niż rodzaj programu leczenia. Niezależnie od rozważanego leczenia, twierdzą niezależni badacze, istnieje wiele funkcji, których należy szukać, aby zidentyfikować skuteczny program.

  • Pacjenci przechodzą kompleksowe badania medyczne i psychiatryczne
  • Leczenie dotyczy indywidualnych potrzeb, w tym współwystępujących chorób, takich jak przewlekły ból , lęk lub zapalenie wątroby
  • Rodziny są zaangażowane w leczenie
  • Istnieje ciągłość opieki poprzez aktywne powiązania z zasobami w kolejnych fazach odbudowy
  • Obiekt zapewnia pełne szacunku środowisko
  • Usługi lecznicze są oparte na dowodach i odzwierciedlają najlepsze praktyki
  • Pracownicy są licencjonowani i certyfikowani w dyscyplinach, które praktykują
  • Program jest akredytowany przez uznaną w kraju agencję monitorującą
  • Odpowiedź pacjenta na leczenie jest monitorowana, a program lub obiekt oferuje dane o wynikach odzwierciedlające skuteczność leczenia.

 

Hazard i inne przymusy lub uzależnienia

Uzależnienie nie ogranicza się do substancji biochemicznych, takich jak kokaina, alkohol, środki wziewne lub nikotyna. Może obejmować zachowania, które dają możliwość natychmiastowej nagrody. Z powodu szybkich informacji zwrotnych, które pojawiają się w wyniku takich działań, mogą szybko przekształcić rozrywkę w kompulsywne dążenie do nagrody, która może prowadzić do zaniedbania innych celów życiowych i wywołać szkodliwe konsekwencje, od utraty dużych ilości pieniędzy do zakłócenia ważne relacje.

Zachowania wskazujące na zaburzenia hazardu obejmują:

  • Konieczność uprawiania hazardu przy rosnących ilościach pieniędzy, aby osiągnąć pożądane emocje
  • Niepokój lub rozdrażnienie przy próbie ograniczenia lub zatrzymania hazardu
  • Powtarzające się nieudane próby ograniczenia lub przerwania hazardu
  • Zaabsorbowanie hazardem
  • Uczucia emocjonalnego cierpienia prowadzą do hazardu
  • Po stratach związanych z hazardem podejmowane są próby ich uzupełnienia
  • Kłamstwo, aby ukryć zakres hazardu
  • Działalność zagraża ważnym relacjom, pracy, szkole lub innym obowiązkom
  • Desperacja finansowa prowadząca do pożyczania pieniędzy od innych.

W czerwcu 2018 r. Światowa Organizacja Zdrowia uwzględniła zaburzenia gier, obejmujące gry cyfrowe lub gry wideo w takim stopniu, że wbrew negatywnym konsekwencjom ma pierwszeństwo przed innymi zainteresowaniami i codziennymi czynnościami, w najnowszym wydaniu Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób.

W Stanach Zjednoczonych nadmierne wzorce zachowań – obejmujące używanie smartfonów, hazard internetowy, gry, pornografię , a nawet jedzenie i zakupy – są badane jako uzależnienie behawioralne. Podczas gdy takie działania dają szansę na dużą natychmiastową nagrodę, nie ustalono jeszcze, że spełniają one wszystkie kryteria uzależniającego zachowania.

 




Comments (1)

  1. […] Uzależnienie  to zaburzenie zdrowia, w którym nie możesz przestać robić czegoś, co wyrządza krzywdę tobie lub innym. Najczęstsze uzależnienia to alkohol, tytoń, narkotyki i hazard. […]

Comment here