Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

Choroby, zaburzeniaEmocjePsychoterapiaRelacje

Jak wyjść z traumy?

5 (100%) 16 votes

Radzenie sobie z traumatycznym wydarzeniem może być bardzo trudne, ponieważ wydarzenia te często nas przytłaczają i zmniejszają naszą zdolność do radzenia sobie ze stresem, który powodują. Do tego dochodzi długotrwałość traumatycznych reakcji, które w niektórych przypadkach mogą być odczuwalne przez miesiące, a nawet lata po wydarzeniu.

Pozytywne skutki traumatycznych doświadczeń  http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/pozytywne-skutki-traumatycznych-doswiadczen/

W zależności od rodzaju przeżywanej traumy, możesz zacząć czuć się lepiej. Jednak w przypadku poważnej traumy ważne jest, aby rozpoznać, jak to wpływa na twoje życie i jak najszybciej szukać pomocy. Jeśli czujesz się zraniony, te informacje o traumie mogą pomóc.

Co to jest trauma?

Po głęboko niepokojącym lub groźnym zdarzeniu lub urazie normalne jest, że czujesz się przygnębiony i przytłoczony. Do zdarzeń traumatycznych zalicza się śmierć lub chorobę bliskich, poważne obrażenia ciała u nas samych bądź bliskich itp. Innym przykładem, które powoduje skutki traumatyczne to  gwałtowna napaść (np. napaść seksualna lub fizyczna), tortury i ciężkie wypadki samochodowe. Uchodźcy, którzy uciekają ze swoich domów z powodu wojny i problemów politycznych, mogą cierpieć na stres związany z traumą.

Ucieczka od traumatycznych wspomnień  http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/ucieczka-traumatycznych-wspomnien/

Reakcja na traumę może być ucieleśniona przez ostrą reakcję na stres, która jest krótkotrwałym stanem, który rozwija się po traumatycznym zdarzeniu. Objawy zaczynają się w ciągu kilku minut od traumatycznego zdarzenia i mogą trwać nawet przez wiele miesięcy. Alternatywnie mogą rozwinąć zespół stresu pourazowego (PTSD), który jest długotrwałą reakcją lękową po traumatycznym lub katastroficznym zdarzeniu.

PTSD zwykle rozwija się w ciągu sześciu miesięcy od traumatycznego zdarzenia. Około połowa wszystkich dorosłych zgłasza się do lekarza, ale tylko u 10% rozwinie się, a 3,7% populacji ma zdiagnozowane PTSD w danym roku.

Średni wiek początku choroby wynosi 22 lata, co odzwierciedla czas, w którym najczęściej występują traumatyczne doświadczenia. Po rozpoczęciu PTSD jest często przewlekłym zaburzeniem związanym ze znaczną niepełnosprawnością i upośledzeniem, wpływającym na związki, pracę i zdrowie fizyczne. Jeśli przejdą natychmiastowe leczenie, otrzymają profesjonalną pomoc, połowa z  tych osób wraca do zdrowia.

Jakie są objawy traumy?

Ludzie często mają niepokojące myśli, obrazy i uczucia przez kilka dni, a nawet tygodni, po traumie. Reakcje te są powszechne i są oznaką, że organizm odzyskuje siły po ciężkim stresie. Najczęściej zgłaszane reakcje na traumę to:

  • Niepokój lub strach przed zagrożeniem u siebie lub u bliskich, niepokój bycia samemu, bycie w innych przerażających sytuacjach, ponowne wystąpienie podobnego zdarzenia.
  • Unikanie sytuacji lub myśli przypominających o traumatycznym wydarzeniu.
  • Retrospekcje, w których obrazy traumatycznego wydarzenia pojawiają się nagle w twoim umyśle bez wyraźnego powodu lub w którym mentalnie przeżywasz to wydarzenie.
  • Objawy fizyczne, takie jak napięte mięśnie, drżenie, nudności, bóle głowy, pocenie się i zmęczenie.
  • Brak zainteresowania zwykłymi czynnościami, w tym utratą apetytu lub zainteresowaniem seksem.
  • Smutek, poczucie straty lub samotność.
  • Problemy ze snem, w tym zasypianie, budzenie się w środku nocy, sny lub koszmary o traumatycznym wydarzeniu.
  • Problemy z myśleniem, koncentracją lub zapamiętywaniem rzeczy (szczególnie aspekty wydarzenia traumatycznego).
  • Zaabsorbowanie myśleniem o traumie.
  • Wina i zwątpienie w to, że nie zachowali się w inny sposób podczas traumy, lub że byli lepsi od innych lub czuli się odpowiedzialni za śmierć lub obrażenia innej osoby.
  • Złość lub drażliwość na to, co się wydarzyło, na bezsensowność tego wszystkiego, na to, co spowodowało zdarzenie, często zadając pytanie „Dlaczego ja?”.

Nie wszyscy doświadczą wszystkich tych reakcji lub doświadczą tych reakcji w takim samym stopniu. Mogą być również inne reakcje, które należy dodać do listy. Jednak w większości przypadków objawy te znikną po stosunkowo krótkim czasie.

Ostre reakcje na stres

Objawy ostrej reakcji stresowej obejmują:

  • Początkowy stan „oszołomienia”
  • Pobudzenie lub nadmierna aktywność
  • Wycofywanie się z działań (np. Z pracy i sytuacji społecznych)
  • Objawy lękowe
  • Myślenie tylko o tym, co się stało
  • Zdezorientowanie
  • Depresja
  • Trudności z zapamiętywaniem

PTSD

PTSD zwykle rozwija się w ciągu 3-6 miesięcy od zdarzenia traumatycznego i obejmuje:

  • Ponowne przeżycie traumatycznego wydarzenia na dwa sposoby: obrazy lub retrospekcje traumatycznego wydarzenia (ponowne przeżycie wydarzenia)
  • Koszmary o traumie i zaburzony sen
  • Unikanie rzeczy, myśli i uczuć, które przypominają o traumatycznym wydarzeniu
  • Trudność zapamiętania ważnych aspektów traumy.
  • Izolowanie się od znajomych i rodziny
  • Brak zainteresowania zwykłymi zajęciami
  • Objawy zwiększonego pobudzenia i niepokoju
  • Intensywne podniecenie i niepokój w obliczu przypomnienia traumy
  • Przygnębiony lub drażliwy nastrój (łatwo o uczucie złości)
  • Trudności z koncentracją i zapamiętywaniem innych rzeczy
  • Przygnębiony lub drażliwy nastrój

PTSD może być bardzo trudne i może wpływać na relacje, pracę i zdrowie fizyczne.

Reakcje dzieci

Dzieci doświadczają również psychologicznych reakcji na traumatyczne wydarzenie. Reagują na straszne zdarzenia na wiele różnych sposobów i nie ma typowej ani normalnej reakcji. W szczególności młodsze dzieci mogą mieć trudności ze zrozumieniem, co stało się z nimi samym, ich rodzicami lub rodzeństwem.

Podobnie jak dorośli, będą mieli silne uczucia. W przeciwieństwie do dorosłych, mogą nie być w stanie powiedzieć, jak się czują, a zamiast tego wyrażą swoje uczucia poprzez swoje zachowanie. Gdy członek rodziny doświadcza traumy, dotyczy to wszystkich członków rodziny. Rodzina będzie potrzebowała czasu na dostosowanie się, gdy będą próbować zrozumieć reakcje innych członków rodziny.

Niektóre typowe reakcje twojego dziecka mogą być następujące:

  • Przestraszony, szczególnie w nocy lub gdy nie ma rodziców
  • Bywają bardziej zależnym niż zwykle
  • Twoje dziecko może wykazywać „dziecinne” zachowanie, z którego wyrosło
  • Twoje dziecko może mieć koszmary i problemy ze snem
  • Nocne moczenie się
  • Bóle głowy i inne bóle
  • Dziecko może być bardziej niegrzeczne niż normalnie
  • Dziecko może być płaczliwe i drażliwe
  • Dziecko może mieć napady złości i robić rzeczy, aby zwrócić na siebie uwagę innych
  • Dziecko może pogorszyć się w nauce

Problemy te są normalnymi reakcjami na nienormalne wydarzenie, które dotknęło życie całej rodziny. Ważne jest, aby nie złościć się i nie obwiniać dziecka za takie zachowanie.



Jak radzić sobie z traumą

Jak radzić sobie z ostrą reakcją na stres?

  • Bezpieczeństwo przede wszystkim! Jeśli sytuacja traumatyczna jest w toku, skorzystaj z pomocy, aby poczuć bezpieczeństwo. Możesz potrzebować pomocy w znalezieniu bezpiecznego miejsca (zmianę miejsca zamieszkania itp.).
  • Porozmawiaj z kimś, komu ufasz, o tym co się stało.
  • Rozmowa z rodziną i przyjaciółmi może być również dobra. Wsparcie i zrozumienie w trudnym czasie może być bardzo pomocne. Nie musisz stawić temu czoła samemu.
  • Wiedz, że to, co czujesz, jest normalne dla kogoś, kto przeżył traumatyczne wydarzenie.
  • Daj sobie czas. Wiedz, że sposób, w jaki się czujesz, nie będzie trwać wiecznie i radząc sobie z lękami i myślami, będziesz w stanie kontynuować życie. Bądź dla siebie dobry.
  • Zaakceptuj, że dostosowanie może zająć trochę czasu.
  • Poświęć czas na przyjemne rzeczy – relaks, spacery, zwiedzanie pięknych miejsc, odwiedzanie przyjaciół. Planuj robić miłe rzeczy każdego dnia.
  • Ważne będzie skonfrontowanie się z sytuacjami związanymi z traumatycznym wydarzeniem… ale rób to stopniowo. Możesz zdecydować się na powrót do pracy, ale najpierw idź na kilka godzin, a następnie powoli zwiększaj ilość czasu.
  • Nie używaj narkotyków i alkoholu do radzenia sobie z traumą. Będą tylko pogarszać twój niepokój. Spróbuj znaleźć inne sposoby na relaks.

Pomocne wskazówki dla rodziny i przyjaciół

  • Spędź czas z osobą, która doświadczyła traumy i upewnij ją, że są bezpieczne.
  • Oferuj wsparcie i słuchaj ich, nawet jeśli nie poprosili o pomoc.
  • Nie bierz tego osobiście, jeśli czasami chcą być sami. Nie bierz ich gniewu ani innych problemów osobiście – są one częścią normalnej reakcji na traumę.
  • Powiedz im, że jest ci przykro, że wydarzenie się wydarzyło i chcesz je zrozumieć i im pomóc.
  • Jeśli byłeś zaangażowany w wydarzenie, spróbuj poświęcić trochę czasu na rozmowę o tym, co się wydarzyło . Spróbuj wyrazić, co myślisz o tym, co się wydarzyło i o tym, jak się teraz czujesz.

Jak pomóc dzieciom dotkniętym traumą

Podobnie jak dorośli, reakcje większości dzieci z czasem ustępują. Rodzice i inni dorośli mogą pomóc dziecku odzyskać na wiele sposobów:

  • Mów stale – o tym, co się dzieje, jak czują się członkowie rodziny i czego potrzebują od siebie nawzajem. Pomaga to powstrzymać dzieci przed poczuciem samotności, izolacją i niezrozumieniem.
  • Zapewnij ich, że są bezpieczni.
  • Posłuchaj i porozmawiaj z nimi o doświadczeniu. Szczera, otwarta dyskusja jest najlepsza. Nawet bardzo małe dzieci wiedzą, że coś się dzieje, a rzeczywistość jest im łatwiej radzić sobie z tym, co nieznane.
  • Niektóre dzieci będą potrzebowały szczególnej uwagi, zwłaszcza przed snem.
  • Pozwól dzieciom wyrazić, jak się czują. Uczucia są częścią procesu uzdrawiania. Wspieraj dziecko i pozwól mu poświęcić czas na jego pracę.
  • Róbcie wszystko wspólnie. Wspólna zabawa pomoże przejść rodzinie przez wiele trudnych czasów.
  • Role powinny być jasne. Nie pozwól, aby twoje dziecko miało zbyt dużą odpowiedzialność, nawet jeśli chce opiekować się zdenerwowanym rodzicem. Równie ważne jest, aby nie stać się zbyt nadopiekuńczym wobec dziecka po urazie. Spróbuj zrozumieć i upewnić się, czy nie mogą robić niektórych rzeczy samodzielnie, np. chodzić do szkoły lub pomagać w domu.

Podobnie jak dorośli, większość dzieci dostosowuje się i rozwija przez kryzys z miłością i wsparciem swojej rodziny i przyjaciół. Jeśli jednak reakcje dziecka są szczególnie dotkliwe lub długotrwałe lub jeśli masz inne obawy dotyczące sposobu, w jaki dziecko reaguje na traumatyczne wydarzenie, nie wahaj się skontaktować z kimś, kto jest przeszkolony, aby ocenić sytuację i doradzić.

Jakie zabiegi działają w PTSD?

Poprawa oznacza, że ​​pamiętanie o traumie przestaje cię przerażać. Aby tak się stało, będziesz musiał stawić czoła swoim obawom i móc mówić o tym, co się stało. Nie musisz tego robić od razu. Musisz najpierw porozmawiać o tym, co się wydarzyło (krótko, spokojnie), a potem z coraz większą szczegółowością, i poradzić sobie z niepokojącymi uczuciami, abyś mógł kontynuować swoje życie. Celem jest stawienie czoła lękom i strasznym wspomnieniom, aby nie przeszkadzały już w twoim życiu.

Terapia poznawczo-behawioralna to doskonałe leczenie urazów, samodzielnie lub w połączeniu z lekami.

Terapia poznawczo-behawioralna obejmuje:

1. Edukacja i informacje na temat objawów PTSD, roli unikania oraz wpływu myśli i lęki.
2. Zarządzanie lękiem, takie jak powolne oddychanie i relaksacja.
3. Stopniowa ekspozycja na wspomnienia związane z traumą.
4. Zmieniające się myśli i obawy związane z traumatycznym wydarzeniem

1. Edukacja i informacja

Ważne jest, aby wiedzieć, że twoje uczucia i objawy są normalne. Przeżyliście traumatyczne wydarzenie, a wasze ciało i umysł będą potrzebowały trochę czasu, aby zrozumieć, co się stało.

2. Zarządzanie lękiem

Strategie można wykorzystać do zmniejszenia poziomu pobudzenia, jeśli jest zbyt wysoki. Mamy nadzieję, że zwiększy to twoje poczucie kontroli i bezpieczeństwa oraz pomoże zmierzyć się z trudnymi wspomnieniami i wyzwaniami związanymi z traumą. Kilka ważnych wskazówek:

  • Regularnie ćwicz i stosuj dobrze zbilansowaną dietę z regularnymi posiłkami.
  • Zrób coś relaksującego każdego dnia
  • Znajdź ciche i relaksujące miejsce
  • Oczyść swój umysł
  • Ćwicz metodę powolnego oddychania przez minutę
  • Rozluźnij mięśnie
  • Ciesz się uczuciem relaksu
  • Ćwicz raz lub dwa razy dziennie przez co najmniej 8 tygodni.
  • Zmniejszenie zużycia środków pobudzających, takich jak kawa i papierosy.
  • Nie używaj alkoholu lub narkotyków, aby poradzić sobie ze stresem.
  • Planuj robić miłe rzeczy każdego dnia.
  • Regularny sen, posiłki i tak dalej.

3. Narażenie na bodźce związane z traumą

Ważne jest, aby stopniowo stawić czoła sytuacjom i wspomnieniom, których mógłbyś uniknąć. Najlepiej szukać pomocy profesjonalisty przeszkolonego w dostarczaniu poznawczo-behawioralnego leczenia PTSD, aby zacząć stawać w obliczu swoich obaw. Ekspozycja może być zarówno w wyobraźni, jak i w prawdziwym życiu (np. myślenie o odwiedzeniu miejsca, w którym wydarzył się wypadek, a nawet o odwiedzeniu miejsca).

4. Restrukturyzacja poznawcza

Często ludzie mają nieprzydatne, a może nawet niepoprawne wspomnienia traumatycznego wydarzenia. Ważne jest, aby zacząć myśleć o tym, co wydarzyło się w realistyczny sposób, i pomyśleć o niektórych przekonaniach, które mogą sprawić, że traumatyczne wspomnienia będą trudne do rozwiązania. To może być bardzo trudne do wykonania. Doświadczony terapeuta, przeszkolony w terapii poznawczo-behawioralnej, będzie w stanie pomóc ci skonfrontować te myśli i przekonania w sposób stopniowy.

Leki  

Niektóre leki przeciwdepresyjne mogą być pomocne w radzeniu sobie z PTSD. Badania wykazały mieszane wyniki. Wykazano poprawę w przypadku leków przeciwdepresyjnych. Benzodiazepiny, takie jak Valium, mogą dać chwilową ulgę w objawach, ale uzależniają i będziesz potrzebować większych dawek, aby uzyskać ten sam efekt. Nie są zalecane do długotrwałego użytkowania.

Zarządzanie stratami lub żałobą

Doświadczenie żalu po stracie jest wspólne dla nas ludzi. Najbardziej intensywny smutek zwykle następuje po śmierci ukochanej osoby, być może dlatego, że śmierć jest ostatecznością i odczuwamy wielkie poczucie straty. Chociaż to, co nastąpi poniżej, skoncentruje się głównie na żałobie, podobne reakcje występują w wielu różnych rodzajach strat, np. załamanie związku, utrata zwierzęcia, praca, styl życia itp. Intensywne uczucia doświadczane po stracie są normalną, zdrową częścią procesu uzdrawiania i ostatecznie doprowadzą do obycia się ze stratą. Jednak dla niektórych (trudności w pracy nad procesem zdrowienia) mogą prowadzić do depresji.

Jak uzyskać pomoc?

Zacznij od rozmowy z lekarzem (np. pierwszego kontaktu, psychiatrą). Inną opcją jest skontaktowanie się z lokalnym ośrodkiem zdrowia psychicznego i porozmawianie z profesjonalistą.




Comment here