Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

Choroby, zaburzeniaPoradyPsychoterapiaZdrowie

Co to jest hipochondria i jak uzyskać pomoc?

Rate this post

Dla większości ludzi kichnięcie to naturalny odruch. Ale dla hipochondryków kichnięcie może mieć znacznie większe implikacje, powodując, że obawiają się, że to znak, że mają straszną chorobę.

Mówiąc prościej, hipochondryk to osoba, która żyje w obawie, że ma poważny, ale nierozpoznany stan chorobowy – nawet jeśli testy diagnostyczne przeprowadzone przez specjalistów pokazują, że nie ma nic złego.

Zdefiniowane hipochondria

Hipochondria jest powszechnie określana jako choroba lękowa (IAD). Diagnoza IAD jest potwierdzona, gdy obawy i objawy utrzymują się dłużej niż sześć miesięcy pomimo dokładnej oceny medycznej i zapewnienia, że ​​nie ma żadnych problemów medycznych. Ta przewlekła choroba związana z lękiem często występuje podobnie jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne . Podobnie jak inne zaburzenia lękowe , hipochondria może zakłócać jakość życia danej osoby.

Hipochondria: zaburzenie somatoformiczne

Hipochondria należą do szerszej kategorii zaburzeń somatycznych. Jest to termin stosowany w przypadku zaburzeń psychicznych, które powodują niewyjaśnione objawy fizyczne.

Ekstremalny niepokój związany z hipochondrią może objawiać się w postaci doznań cielesnych – takich jak drżenie mięśni lub zmęczenie – które dla hipochondryka są związane z określoną chorobą fizyczną, mimo że ciało jest zdrowe. W tym scenariuszu zaburzenie nie dotyczy obecności lub braku choroby, ale psychologicznej reakcji na określoną formę lęku.

Inne zaburzenia somatyczne obejmują:

  • Zaburzenie somatyzacji
  • Niezróżnicowane zaburzenie somatyczne
  • Zaburzenie konwersji
  • Zaburzenia bólowe
  • Zaburzenia dysmorficzne ciała
  • Zaburzenie somatyczne nie określone inaczej

Nierozpoznane objawy zaburzeń somatycznych często prowadzą do niedokładnych lub przesadnych przekonań o objawach somatycznych, trudnych spotkaniach z pracownikami medycznymi (częste wizyty, niepotrzebne testy laboratoryjne) oraz oporności lub niezgodności z działaniami diagnostycznymi lub leczniczymi.

Objawy hipochondrialne

Ogólnie rzecz biorąc, hipochondria obejmuje zaabsorbowanie ideą, że jesteś poważnie chory na podstawie normalnych odczuć ciała lub drobnych objawów. Dokładniej, objawy mogą obejmować:



  • Skrajna troska o poważną chorobę.
  • Niepokój utrzymuje się pomimo odpowiedniej oceny medycznej i zapewnienia.
  • Czas występowania zakłócenia trwający co najmniej sześć miesięcy.
  • Objawy fizyczne nie występują lub są obecne, tylko łagodne. Jeśli obecna jest inna choroba lub istnieje ryzyko rozwoju choroby fizycznej, obawa hipochondryka jest nieproporcjonalna.
  • Wysoki poziom lęku i alarm nad stanem zdrowia osobistego.
  • Powtarzające się sprawdzanie ciała pod kątem objawów domniemanego stanu zdrowia.
  • Nadmierne zachowania związane ze zdrowiem – wielokrotne sprawdzanie temperatury ciała, badanie symptomów i sprawdzanie ciała pod kątem objawów choroby  – unikanie zaplanowanych wizyt u lekarzy lub konieczność ich wykonania, a także szpitali.
  • Wiele badań medycznych, często w tym samym domniemanym stanie.

Rozpoznanie hipochondrii zwykle zaczyna się od wyrażenia przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej troski o pacjenta i zalecenie skonsultowania się z psychiatrą lub innym specjalistą w zakresie zdrowia psychicznego . Pacjenci jednak czasami odmawiają spotkania z lekarzem zajmującym się zdrowiem psychicznym lub wyrażają ostrożność, jakby nadal podejrzewali, że coś jest nie tak.

Leczenie hipochondrialne

Na szczęście dostępnych jest kilka opcji leczenia dla osób z hipochondrią i innymi formami lęku zdrowotnego. Ze względu na ich wiele podobieństw, te same techniki, które są skuteczne w leczeniu OCD, są również stosowane w leczeniu hipochondrii. Poniżej znajdują się dwa przykłady dostępne dla hipochondryków, które powinny być dalej badane, z pomocą specjalistów, przed kontynuowaniem.

Psychoterapia dla hipochondriów

Hipochondria to problem psychologiczny, nawet jeśli istnieją uzasadnione objawy fizyczne. Z tego powodu psychoterapia w wielu formach – terapia poznawcza, terapia behawioralna lub zarządzanie stresem – może być korzystna.

Opcje leków dla hipochondryków

Objawy hipochondrii mogą być czasami łagodzone przez lek przeciwdepresyjny. Eksperci zauważyli podobieństwo tego zaburzenia do zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) i tym samym odkryli, że może to pomóc w przepisywaniu terapii OCD – inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny-noradrenaliny (SNRI).

Należy zauważyć, że niektóre osoby z hipochondrią nie biorą pod uwagę tych opcji, ponieważ nie wierzą, że mają zaburzenia zdrowia psychicznego lub utrzymują, że ich wyzwania mają charakter fizyczny.

Zmiana narracji wokół hipochondriów

Według Centrum OCD w Los Angeles 4-6 procent populacji ma istotne klinicznie hipochondria. Ponadto sugerują, że do 10 procent wszystkich wizyt u lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej może wynikać z obawy hipochondrycznych.

Podobnie jak wiele innych problemów ze zdrowiem psychicznym, hipochondria jest stanem, który często jest rzucany lekko w rozmowie lub używany pejoratywnie. Ktoś może wydawać się zaniepokojony bólem głowy i być nazywany „hipochondrykiem” w swobodnej grupie. Należy jednak pamiętać, że ten pejoratywny termin może podważyć potencjalną dotkliwość lęku.

Hipochondria to prawdziwe i całkowicie uleczalne zaburzenie. Jeśli rozpoznasz którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, możesz uzyskać pomoc. Zastanów się, czy nie porozmawiać z terapeutą, aby pomóc w pracy z tymi niepokojami medycznymi.




Comment here