Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

Choroby, zaburzeniaCiekawostki

Nerwica – choroba czy zaburzenie?

5 (100%) 1 vote

Słowo „nerwica” zostało pierwotnie wymyślone w XVIII wieku w celu oznaczenia szeregu zaburzeń psychicznych, które zwykle nie mogą być powiązane z przyczyną fizyczną. Często jest mylona z neurotyzmem, cechą osobowości.

Książki psychologiczne, które warto przeczytać – http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/lubimy-czytac-ksiazki-psychologiczne/

Nie ma jednej definicji nerwicy. Nerwica była do niedawna diagnozowanym zaburzeniem psychicznym, które zakłóca jakość życia bez zakłócania postrzegania rzeczywistości przez jednostkę.

Niektórzy psychologowie i psychiatrzy używają terminu nerwica w odniesieniu do niepokojących objawów i zachowań. Inni lekarze używają tego terminu do opisania spektrum chorób psychicznych poza zaburzeniami psychotycznymi. Psychoanalitycy, tacy jak Sigmund Freud i Carl Jung, opisali sam proces myślowy, używając terminu neuroza.

W 1980 r. Trzecia publikacja Podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych American Psychiatric Association (DSM-III) usunęła termin nerwica.

Przedłużające się napięcie nerwowe w niekorzystny sposób wpływa na nasze zdrowie, więc należy mu przeciwdziałać. Sprawdzony sposób jest jeden. Sięgajmy po książki. Czytanie zmniejsza poziom stresu. Zobacz więcej

W tym artykule omówiona zostanie różnica między neurotyzmem a nerwicami i zaburzeniami osobowości , a także sposoby rozpoznawania objawów zaburzeń lękowych podobnych do nerwic.

  • „Nerwice” to termin używany na wiele różnych sposobów związanych z nieprawidłowymi procesami psychicznymi.
  • Neurotyzm został wykorzystany do opisania cechy osobowości, która nie zaburza codziennego funkcjonowania.
  • Neurotyzm jest jedną z cech osobowości Wielkiej Piątki, stwierdzoną w testach osobowości w różnych kulturach.
  • Nerwica nie jest już stosowana jako zdiagnozowana, a nerwice są obecnie diagnozowane jako zaburzenia depresyjne lub lękowe.
  • Chociaż nieużywana, diagnoza nerwicy jest ważna dla zrozumienia, jak dziś leczy się zaburzenia psychiczne.

Co to jest neurotyzm?

Neurotyzm jest uważany raczej za cechę osobowości niż stan chorobowy. Neurotyzm to długotrwała tendencja do bycia w negatywnym lub niespokojnym stanie emocjonalnym. To nie jest stan medyczny, ale cecha osobowości. Ludzie często mylą to z nerwicą.

Neurotyzm jest jedną z cech składających się na pięcioczynnikowy model osobowości obok ekstrawersji, ugodowości, sumienności i otwartości. Ten model jest wykorzystywany w ocenach osobowości i testach w szerokim zakresie kultur. Ludzie z neurotyzmem mają zwykle bardziej przygnębione nastroje i częściej i bardziej cierpią z powodu poczucia winy, zazdrości, gniewu i niepokoju.

Mogą być szczególnie wrażliwe na stres środowiskowy. Osoby z neurotyzmem mogą postrzegać codzienne sytuacje jako groźne i poważne. Frustracje, które mogą być odczuwane przez innych jako banalne, mogą stać się problematyczne i prowadzić do rozpaczy.

Osoba z neurotyzmem może mieć skłonność do internalizacji fobii i innych cech neurotycznych, takich jak lęk, panika, agresja, negatywność i depresja. Neurotyczność jest ciągłym stanem emocjonalnym określonym przez te negatywne reakcje i uczucia. Podczas gdy neurotyzm nie jest diagnozą, ani nawet problemem w skądinąd zrównoważonej osobowości, może mieć wpływ na różne problemy zdrowia psychicznego i fizycznego.

Neurotyzm a nerwica?

Nerwica jest złożona, a badania oferują więcej niż jedno wyjaśnienie. Jednak różni się od neurotyzmu.

Mówiąc w skrócie, nerwica jest zaburzeniem obejmującym obsesyjne myśli lub lęk, podczas gdy neurotyczność jest cechą osobowości, która nie ma takiego samego negatywnego wpływu na codzienne życie jak stan lękowy. We współczesnych tekstach niemedycznych oba są często używane w tym samym znaczeniu, ale jest to niedokładne.



Termin „nerwica” jest rzadko używany przez współczesnych psychologów, ponieważ uważają go za przestarzały i niejasny.

Charakterystyka nerwicy

Naukowcy nie zgadzają się co do tego, co stanowi nerwicę, chociaż istnieją wspólne cechy, które badano przez wieki.

Niestabilność emocjonalna: Według Hansa Jürgena Eysencka (1916-1997), niemiecko-brytyjskiego psychologa, nerwica jest definiowana przez niestabilność emocjonalną .

Ogólne schorzenie układu nerwowego: nerwicę po raz pierwszy zastosował dr William Kullen ze Szkocji w 1769 r. Utrzymywał, że termin ten odnosi się do „ zaburzeń zmysłu i ruchu ” spowodowanych przez „ogólne schorzenie układu nerwowego”. Dla dr Kullena obejmuje to śpiączkę i epilepsję.

Brak ingerencji w racjonalną myśl lub zdolność do funkcjonowania: ostatnio nerwica odnosi się do zaburzeń psychicznych, które nie zakłócają racjonalnej myśli ani zdolności jednostki do działania, nawet jeśli mogą powodować niepokój.

Spowodowane nieprzyjemnym doświadczeniem: Według Sigmunda Freuda (1856–1939), słynnego austriackiego neurologa, który założył dyscyplinę psychoanalizy, nerwica jest strategią radzenia sobie ze skutkiem nieskutecznie tłumionych emocji z przeszłych doświadczeń.

Te emocje przytłaczają lub zakłócają obecne doświadczenia. Podał przykład przytłaczającego strachu przed psami, który mógł być wynikiem wcześniejszego ataku psa.

Konflikt między dwoma wydarzeniami psychicznymi: Carl Gustav Jung (1875–1961) był szwajcarskim psychiatrą, który założył psychologię analityczną. Uważał, że nerwica to zderzenie świadomych i nieświadomych zdarzeń w umyśle.

Te postawy dotyczące nerwicy potwierdzają, że jest ona postrzegana jako dolegliwość i zwykle jest omawiana w celu znalezienia przyczyny i leczenia tego stanu. Chociaż test osobowości może potwierdzić, że dana osoba ma neurotyzm, nie jest to choroba ani stan i nie można go „wyleczyć”.

Neurotyzm a psychoza?

Psychoza różni się także od neurotyzmu, chociaż niektórzy sugerują, że może stać się cechą neurotyzmu. Psychoza powoduje, że dana osoba postrzega lub interpretuje to, co widzi i przeżywa w inny sposób niż otaczające ją osoby. Utrudnia to ich zdolność do funkcjonowania w kontekście społecznym. Objawy psychozy obejmują halucynacje i urojenia.

Psychoza może być objawem schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej, ciężkiej depresji lub guza mózgu. Może to być również spowodowane niewłaściwym użyciem niektórych substancji, takich jak alkohol i narkotyki, nielegalnych lub przepisanych. W ostatnich latach naukowcy kwestionowali różnicę między nerwicą a psychozą, ponieważ psychoza może rozwinąć się z nerwicy.

W 2002 r. Badacze analizujący dane dotyczące prawie 4000 osób stwierdzili, że „neurotyczność zwiększa ryzyko wystąpienia objawów psychotycznych”.

Nerwica nie jest obecnie diagnozowana przez pracowników służby zdrowia. Psychologowie i psychiatrzy umieszczają teraz objawy przypominające objawy nerwicy w kategorii zaburzeń depresyjnych lub lękowych. Jednak niektórzy psychoanalitycy nadal używają tego terminu. Z kolei neurotyczność można zidentyfikować i ocenić za pomocą testów osobowości.

Psychologowie i psychiatrzy od stuleci próbują oznakować nerwice bez uzgodnienia definicji.

Chociaż diagnoza nerwicowa nie jest już używana, był ważnym pierwszym krokiem do zrozumienia i leczenia zaburzeń psychicznych w dzisiejszych czasach. Neurotyzm nie jest problemem medycznym, a jego negatywne skojarzenia wprowadzają w błąd. Jest to uniwersalna cecha osobowości i jest zdrowa w ramach zrównoważonego profilu osobowości. Terapia poznawczo-behawioralna może być stosowana w leczeniu nerwicy.

Nerwica byłaby leczona za pomocą standardowej opieki psychologicznej. Stany, które są obecnie diagnozowane w różny sposób, takie jak zaburzenie depresyjne, byłyby leczone tymi samymi metodami, co obecnie, gdy aktywna diagnoza dotyczy nerwicy

Leczenie może obejmować psychoterapię, leki psychoaktywne i ćwiczenia relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie. Inne metody obejmują terapię poznawczo-behawioralną , która koryguje wadliwe mechanizmy psychologiczne, które reagują na otoczenie i reagują tak, jak powinny. Kreatywne terapie, takie jak arteterapia lub muzykoterapia, zostały również zastosowane w celu rozwiązania zaburzeń psychicznych podobnych do nerwic.

Chociaż diagnoza nerwicowa nie jest już używana, był ważnym pierwszym krokiem do zrozumienia i leczenia zaburzeń psychicznych w dzisiejszych czasach.

Neurotyzm nie jest problemem medycznym, a jego negatywne skojarzenia wprowadzają w błąd. Jest to uniwersalna cecha osobowości i jest zdrowa w ramach zrównoważonego profilu osobowości.




Comment here