Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

CiekawostkiDefinicjeEdukacja

10 różnych poglądów na sens życia

Rate this post

Jakie są nasze poglądy na życie? Czym się kierujemy dokonując życiowych wyborów, również przy podejmowaniu ważnych decyzji  Jest to pytanie, na które ludzkość od dawna nie potrafiła odpowiedzieć. Zbudowaliśmy wokół niego filozofie i religie, toczyliśmy o to wojnę i debatowaliśmy nad tym przez wieki. Teorie na temat tego, jaki jest sens życia, wahają się od optymistycznych do oszałamiająco przygnębiających, ale wszystkie są dość prowokujące i dające do myślenia.

Cyrenajczycy

Cyrenajczycy byli pochodną nauk Sokratesa. Grupa została założona około 400 rpne przez jednego ze studentów Sokratesa, mężczyznę z Afryki Północnej imieniem Arystipus. Zgodnie z ich przekonaniami wiedza i doświadczenie każdego jest subiektywna, oparta tylko na tym, co się z nim stało. Uważali, że prawda jest z natury osobistą rzeczą i nikt nie może doświadczać świata tak, jak robi to inna osoba. Wierzyli również, że nie możemy nic wiedzieć na temat rzeczy i ludzi wokół nas, jest tylko to, co odczuwamy my sami.

Nauczali, że jedynym prawdziwym celem w życiu powinna być przyjemność w teraźniejszości, że ludzie powinni robić to, co czyni ich najszczęśliwszymi w danej chwili, zamiast planować przyszłość, która ostatecznie jest zawsze niepoznawalna i niepewna. Fizyczne przyjemności były sprawą najwyższej wagi i należy podjąć wszelkie środki, aby zmaksymalizować ilość przyjemności, jaką dana osoba czerpie w danej chwili. Był to pogląd bardzo egocentryczny, stwierdzający, że własna przyjemność danej osoby powinna mieć pierwszeństwo przed przyjemnością i ogólnym dobrem społeczności, miasta czy ludności.

W tej filozofii rażąco lekceważy się nie tylko dobro innych, ale także tradycje i normy społeczne. Arystyp nauczał, że nie ma nic z natury złego w takich aspektach tabu, jak kazirodztwo, tylko konwencja społeczna czyni to błędnym. Prawdziwym sensem życia jest ignorowanie ograniczeń wynikających z konwencji społecznej i robienie tego, co w danej chwili sprawia ci największą przyjemność.

Mohizm

Mohizm rozwinął się w Chinach mniej więcej w tym samym czasie, gdy Cyrenajczycy osiedlali się w Grecji. Nazwany na cześć swojego twórcy, Mo Di, ruch jest znany jako jedna z pierwszych zorganizowanych grup filozoficznych w Chinach, które debatowały i spierały się o idee takie jak sens życia. Powstałe w ten sposób teksty przedstawiają 10 doktryn, które według nich ludzie powinni starać się przestrzegać w swoim codziennym życiu, a większość z nich opowiada się za bezstronnością.

Zgodnie z doktrynami sens życia można osiągnąć tylko wtedy, gdy każda osoba okaże taką samą troskę i uwagę każdej innej osobie, nie stawiając swoich potrzeb ponad innymi. Oznaczało to pozbycie się marnotrawnego luksusu, rozrywki dla niej samej i bogactwa. Chcieli, aby ludzie dążyli do równości, upewniając się, że wszyscy mają ten sam stopień szczęścia i komfortu, jednocześnie szanując życzenia boskości i pomagając każdemu osiągnąć ostateczny cel w życiu: nagrody w życiu pozagrobowym.

Cynicy

Cynicy to kolejna grupa, która wywodzi się z nauk Sokratesa i według nich sensem życia było życie moralne, które było bardziej zgodne z naturalnym porządkiem rzeczy niż z tym, co uważali za wątpliwą etykę i tradycje społeczne. Cynicy zdawali sobie sprawę, że wiele rzeczy, które stały się tradycją w ich społeczeństwie, takie jak hipokryzja i bogactwo, które widzieli w świątyniach, miało niewiele lub nie miało nic wspólnego z pomaganiem ludziom w prowadzeniu cnotliwego życia.

Chociaż nie wyszydzali całkowicie konwencji społecznej, powiedzieli, że każdy powinien formułować własne myśli o dobru i złu i podążać ścieżką cnoty, nawet jeśli jest to sprzeczne z normami społecznymi. Stąd idea parrezji, czyli mówienia prawdy. Innym ważnym założeniem tej filozofii była samowystarczalność, co oznaczało możliwość przetrwania nie tylko bez towarzystwa innych ludzi, ale także bez podstawowych wygód czy potrzeby posiadania. Dopiero gdy ktoś odwrócił się od potrzeby bycia związanym przez ludzi lub rzeczy, był naprawdę wolny, a wolność była sensem życia.

Albert Einstein

Albert Einstein niewątpliwie zawsze będzie miał miejsce w panteonie najbardziej błyskotliwych umysłów ludzkości. W 1951 roku młoda kobieta napisała do niego list z pytaniem o jego wiarę w sens życia, a jego odpowiedź była krótka i przejmująca.

„Aby stworzyć satysfakcję dla siebie i dla innych ludzi” – napisał.

Ale listy między Einsteinem i jego synem Eduardem zawierają głębszą odpowiedź. W odpowiedzi na jeden list Einstein powiedział swojemu synowi , że wierzy w „najwyższy stan świadomości jako najwyższy ideał” i że zdolność ludzkości do myślenia i tworzenia czegoś z niczego jest największą rzeczą, jaką możemy zrobić. Sugeruje, że to właśnie ta kreacja pozwoli nam doświadczyć prawdziwego szczęścia. Podkreśla też, że konieczne jest tworzenie nie z pragnienia bycia zapamiętanym, ale z miłości do rzeczy, które wnosisz na świat.

Darwinizm

Charles Darwin miał coś w rodzaju skomplikowanych relacji z religią i religijnymi poglądami na temat sensu życia. Pierwotnie urodził się w chrześcijańskim systemie wierzeń, jego poglądy na temat Boga i znaczenie tego, czego się uczył, zmieniały się znacznie w trakcie jego kariery.

Pozostaje do dyskusji, jaki wpływ według Darwina idea stwórcy powinna mieć na to, jak żyjemy – niektóre teksty sugerują, że sama ewolucja jest ideą bóstwa, podczas gdy inne twierdzą, że ewolucja stworzyła ludzki stan, który był zaprojektowany, aby potrzebować jakiegoś nadnaturalnego stwórcy do czczenia. Ale losowy przypadek i presja środowiskowa są wszystkim, czego potrzeba, aby ewolucja zadziałała, więc co to oznacza dla wyższego sensu życia?

Przeciwnicy Darwina twierdzą, że ewolucja i darwinizm sugerują, że sens życia to nic innego jak przetrwanie, ale istnieją bardziej skomplikowane interpretacje jego teorii w odniesieniu do sensu życia. Sugeruje się, że sens życia jest inny dla każdego i dla każdego gatunku – punkt istnienia rośliny bardzo różni się od punktu istnienia ryby. Jedną rzeczą, z którą zgadza się wiele interpretacji darwinizmu, jest to, że częścią sensu życia każdego żywego organizmu jest przekazanie swojego DNA następnemu pokoleniu.



Nihilizm

Być może najbardziej powszechnym kontekstem, w którym słyszymy termin „nihilizm”, są słowa rosyjskich rewolucjonistów, którzy odmawiali władzy wszystkim tradycyjnie akceptowanym autorytarnym ciałom, takim jak rząd i religia. Chociaż idee nihilizmu są bardziej skomplikowane, ruch przyjął swoją nazwę nie bez powodu.

Prawdziwy nihilista wierzy, że nie ma czegoś takiego jak wartość lub wiedza i nie ma żadnego sensu w istnieniu człowieka. Friedrich Nietzsche argumentował, że wierzenia nihilistyczne ostatecznie doprowadzą do upadku wszystkiego, ponieważ ludzie po prostu przestaną się przejmować czymkolwiek. Z pewnością nie ma prawdy, a rzeczy, w które myślimy, że wierzymy, są prawdziwe tylko wtedy, gdy nadejdzie coś lepszego. Szybkie spojrzenie na przytłaczającą liczbę przekonań naukowych, które zostały obalone na przestrzeni wieków, wydaje się potwierdzać tę teorię. Pierwotnie uważano, że jedyną rzeczą, która miała jakikolwiek cel, było zniszczenie, ale późniejsze próby złagodzenia obrazu filozofii nihilistycznej sugerowały zamiast tego drogę obojętności.

Pomysł fascynował filozofów od wieków. Według Nietzschego wszystko, co widzimy wokół siebie, jest sztucznym konstruktem, który nie przetrwa z obojętnością nihilizmu, teorią, która jest poparta analizą Oswalda Spenglera na temat postaw, które prowadzą do upadku społeczeństwa lub cywilizacji. Być może jedna z najbardziej przygnębiających teorii na temat sensu życia, nihilizm mówi, że nie ma sensu, ale to prawie w porządku, ponieważ tak naprawdę niczego nie ma.

Filozofia tybetańska

Filozofia tybetańska to szkoła myślenia, która rozwinęła się w Tybecie i innych rejonach Himalajów. Filozofia tybetańska, bardzo podobna do buddyzmu, głosi jeden główny cel życia: położenie kresu cierpieniom świata. Aby to zrobić, pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, jest zrozumienie świata i tego, jak on działa. Dzięki zrozumieniu w końcu dojdziesz do wiedzy wymaganej aby zakończyć cierpienie.

Jedną rzeczą jest wierzyć w określony sposób, ale prawdziwy sens życia odkrywają ci, którzy praktykują to, w co wierzą i działają w sposób, który przynosi korzyści innym ponad sobie. Filozofia tybetańska jest również wyjątkowa pod tym względem, że niezależnie od tego, na jakim etapie ścieżki znajduje się wyznawca, ma jasny zestaw instrukcji, jak zbliżyć się do prawdziwego sensu życia.

Epikurejczycy

Filozofia epikurejska jest często nadmiernie uproszczona. Zgodnie z naukami Epikura, wszystko składa się z drobnych cząstek, łącznie z ludzkim ciałem, które składa się z cząstek duszy. Bez tych cząstek ciało jest martwe, a bez żywego ciała cząsteczki duszy nie są w stanie niczego czuć. Z powodu tej podwójnej egzystencji żadna część człowieka nie może przetrwać po śmierci. Nie ma wiecznego odpoczynku ani męki, nie ma wielkiej nagrody, do której warto dążyć, ani wielkiej kary, której należy unikać. Oznacza to, że wszystko, co masz, to, co masz na Ziemi, więc kiedy tu jesteś, musisz jak najlepiej to wykorzystać.

Cząsteczki duszy pozwalają nam odczuwać ból i przyjemność, stąd sens życia Epikurejczyka: maksymalizacja przyjemności, minimalizacja bólu. Nie jest to takie proste, jak się wydaje, ponieważ jednym z naszych głównych źródeł bólu i niepokoju są abstrakcyjne koncepcje, których nie możemy zobaczyć i których nie możemy kontrolować, lub pragnienia, których nie jesteśmy w stanie spełnić. Na przykład idea śmierci jest czymś, na co często patrzymy ze strachem i strachem. Ideał epikurejski mówi, że musimy pogodzić się z tym, że nie jesteśmy w stanie kontrolować.

Nie oznacza to jednak, że powinniśmy wyjść i robić, co chcemy. Jeśli uważamy, że napad na bank może prowadzić do przyjemnych konsekwencji, nie możemy użyć filozofii epikurejskiej jako powodu, aby to zrobić. Epikur mówi, że dobre, sprawiedliwe zachowanie jest niezbędne dla zasady przyjemności, ponieważ poczucie winy i lęk przed złapaniem mogą nas pożreć i ostatecznie spowodować ból. Jednym z najważniejszych aspektów epikurejskiego sensu życia jest pielęgnowanie przyjaźni, ponieważ przyjaźń jest jednym z najprzyjemniejszych, najbezpieczniejszych, najbezpieczniejszych i wiecznych uczuć, do których może dążyć śmiertelny człowiek.

Filozofia Azteków

Według Azteków ostatecznym sensem życia było życie w równowadze z naturą i pozwolenie na kontynuację energii, która daje początek każdemu pokoleniu. Ta energia, zwana teotl, nie jest bóstwem, a raczej Mocą. To energia, która otacza wszystkie żywe istoty, łącząc wszystko, co wiemy, i wszystko, co jest poza naszą wiedzą. Ponieważ teotl zawsze się porusza i zmienia, tak samo jest z wszechświatem, i to od ludzkości zależy, czy żyją z tym w harmonii.

Jednak Teotl jest nawet czymś więcej, ponieważ istnieje w postaci biegunowych przeciwieństw, których walka ze sobą utrzymuje ostateczną równowagę wszechświata. Z powodu tych przeciwstawnych natur życie i śmierć nie są uważane za dobre i złe, ale po prostu są częścią cyklu. Aztekowie wierzyli, że znajdują się w niepewnym punkcie między nimi, i niezwykle ważne jest, aby pozostać pośrodku, zachować równowagę i nie cieszyć się bogactwem lub nadmiarem, ale żyć mądrze i dobrze.

Cele nakreślone w mądrości Azteków to żyć w taki sposób, aby przyszłe pokolenia mogły cieszyć się tym samym dobrym życiem, co ty, upewnić się, że twoje działania podtrzymują cykl życia i szanować tajemniczą świętą siłę, która umożliwia życie. W wielu tekstach życie ziemskie jest opisywane jako pełne bólu i smutku, a jedyną rzeczą, która może nadać światu sens, jest czerpanie małej radości z prostych przyjemności życia, przy jednoczesnym zapewnieniu przetrwania cyklu.

Stephen Fry i humaniści

Według Fry – i humanistów – nie ma określonego sensu życia. Każdy ma swoje znaczenie lub swój sens. Zamiast szukać sensu we wszechświecie, ludzie powinni zajrzeć w głąb siebie, aby odkryć, co czyni ich szczęśliwymi i nadaje sens ich życiu. Jedyne znaczenie to to, że nadajemy naszym działaniom, powiązaniom, pragnieniom i dziedzictwu, które zostawiamy przyszłym pokoleniom.

Ponieważ każdy jest inny, sens życia jest inny dla każdego z nas. Dla niektórych może to być wielkie dzieło sztuki. Dla innych może to być ustanowienie stypendium. Może to być nawet tak proste, jak prowadzenie ogrodu, adopcja dziecka lub adopcja zwierzęcia w potrzebie. Nie ma dobrego ani złego sensu życia ani żadnej tajemniczej odpowiedzi – jest to raczej tajemnicza odpowiedź w nas.

Najważniejsza dla tej teorii jest odpowiedź na pytanie, jak być szczęśliwym. To pozornie prosta odpowiedź, którą wiele innych szkół myślenia i filozofii przeoczy: po prostu żyj życiem tak kompletnie i najpełniej, jak to tylko możliwe




Comment here