Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

CiekawostkiEmocjeRelacjeZdrowie

Psychologia pamięci – rola poznania i emocji

5 (100%) 10 votes

Psychologia pamięci – badania

Badanie pamięci w psychologii obejmuje zarówno poznanie, jak i emocje z wpływem emocji będących w centrum. Rozwój nowoczesnych i obiektywnych metod badań psychologicznych wznowił zainteresowanie ludzkimi emocjami, które Darwin odrzucił kiedyś jako „dziecięce reakcje” i obszar, który został odrzucony przez behawiorystów z powodu jego nieobserwowalnej natury.

Rola myśli, emocji i pragnień w procesie kształtowania naszego życia

Powszechnie przyjmuje się, że emocje rzeczywiście wpływają na procesy poznawcze pamięci i podjęto wiele badań, aby zbadać to dalej. Szczególnie interesujący jest sposób, w jaki emocje wywierają wpływ na działanie i zdolność pamięci.

Nastrój i pamięć

Pamięć można uznać za fragmentaryczny proces etapowy, w którym kodowanie jest pierwszym etapem procesu, a pobieranie ostatnim.

Zgodna pamięć nastrojowa (Mood Congruent Memory MCM) to koncepcja zaproponowana przez Gordona Bowera, kluczowa postać badawcza w latach 70-tych. Mówi się, że MCM występuje, gdy bodziec zakodowany przez osobę pasuje do stanu nastroju osoby wykonującej kodowanie. Na przykład osoba czytająca tragiczną historię miłosną w stanie depresji.

W pamięci zależnej od nastroju (Mood Dependent Memory MDM) uważa się, że pamięć dla konkretnego bodźca jest znacznie lepsza, jeśli istnieje próba przywołania bodźca między stanem nastroju w momencie doświadczania bodźca a stanem nastroju. Na przykład, jeśli próbujesz sobie przypomnieć, co zostało powiedziane w gorącym sporze (kiedy jednostka jest znowu wściekła, zapamiętają szczegóły znacznie lepiej).

Ważne jest podkreślenie różnicy między MCM a MDM:

  • Mood Congruent Memory (MCM) – może wystąpić tylko wtedy, gdy zachodzi dopasowanie między zapamiętanym bodźcem emocjonalnym a stanem nastroju jednostki w momencie zapamiętywania. Istnieje zgodność między stanem nastroju przy kodowaniu a kodowanym bodźcem.
  • Mood Dependent Memory (MDM) – skupia się wyłącznie na wpływie nastroju na pamięć. Istnieje zgodność pomiędzy stanem nastroju przy kodowaniu a stanem nastroju podczas pobierania.

Psychologia pamięci

MCM jest dobrze znanym i akceptowanym zjawiskiem w badaniu pamięci. Z drugiej strony MDM jest prawdopodobnie bardziej intrygującym zjawiskiem, ponieważ wydaje się mniej solidne i trudniejsze do wyprodukowania i zmierzenia.

Gordon Bower (1981) przeprowadził szereg eksperymentów, aby spróbować odtworzyć MDM w warunkach laboratoryjnych. Wykorzystywał emocje szczęścia i smutku, ze względu na ich wyraźną odrębność i sugestię hipnotyczną jako metodę indukcji nastroju u uczestników.

We wczesnych badaniach uczestnicy byli proszeni o przeczytanie listy słów w stanach wywołanych nastrojem. Wyniki pokazały, że MDM nie był obecny. Stwierdzono, że wynika to tylko z jednej listy słów. Bower twierdził, że tylko jedna lista słów była tak charakterystyczna, że ​​uczestnicy byli w stanie odzyskać ją z pamięci, mimo że byli w zmienionym stanie nastroju. Co więcej, twierdził, że wspólny bodziec, który można łatwo pomylić z innym lub gdzie szczegóły mogą zostać utracone z czasem, takie jak prosta lista słów, to wymóg wystąpienia MDM.

Nastrój na uczenie się
Nastrój przy odzyskiwaniu
Przewidywane wycofanie MDM
Szczęśliwy
Szczęśliwy
Dobry
Szczęśliwy
Smutny
Ubogi
Smutny
Szczęśliwy
Ubogi
Smutny
Smutny
Dobry

W dalszych eksperymentach Bower użył dwóch list słów, aby przetestować tę teorię w tych samych warunkach i rzeczywiście wywołał efekty MDM. To powtórzyło wyniki z wolontariuszami studenckimi w Teasdale i Fogarty (1979) i wcześniejszych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z depresją (patrz Lloyd and Lishman, 1975 i Weingartner and Murphy, 1973) .

Ich zgoda na obecność MDM potwierdza jej istnienie, a badania Bowera wzmacniają te dowody, sugerując, że emocje nie mają silnego wpływu na pamięć charakterystycznych bodźców. Dlatego efekt można zobaczyć tylko pod pewnymi warunkami.



Depresja i emocje

Badanie pacjentów cierpiących na depresję było widoczne w wielu badaniach prowadzonych w zakresie emocji i pamięci. Raporty kliniczne i dowody laboratoryjne sugerują, że osoby cierpiące na depresję są mniej efektywnymi uczniami (Beck, 1988) . Stwierdzono, że pacjenci z depresją kliniczną zgłaszają uczucie niskiego nastroju i wszyscy pacjenci wykazują efekt MCM.  Ponadto efekt MCM wydaje się być silniejszy, gdy negatywny charakter materiału jest silniejszy niż ich nastrój i gdy pacjenci są świadomi związku między materiałem a ich nastrojem.

Być może najsilniejszym dowodem na to, jak silne mogą być emocje, są sugestie, że MCM może przyczyniać się do utrzymywania kogoś w depresji i przejawiać objawy depresji. Pomysł ten został opracowany przez Teasdale w 1988 r., Który porównał wzór do obrotowego koła; depresyjni pacjenci widzą świat w kategoriach negatywnych i dlatego skupiają się na swoich negatywnych wspomnieniach. To z kolei zwiększa ich aktualny stan obniżonego nastroju i powtarza cykl. Teasdale zasugerował, że jeśli ten cykl może zostać zakłócony, może pomóc w podniesieniu nastroju i złagodzeniu depresji pacjenta. To ekscytujące pojęcie, które wywołało rozwój badań nad możliwościami takiej interwencji. Ponadto wskazuje, w jakim stopniu emocje mogą wpływać na proces poznawczy, taki jak pamięć.

Teoria sieci semantycznej

Próbując wyjaśnić wpływ MCM i MDM na badania emocji i pamięci, Bower opracował teorię sieci semantycznej . Teoria ta sugeruje, że emocje są reprezentowane jako węzły, które łączą się ze sobą i wytwarzają wyniki, takie jak zachowanie. Aktywacja węzłów może pochodzić z wewnętrznych i zewnętrznych bodźców i wykracza poza sieć poprzez połączenia między jednostkami. Bower twierdzi, że niektóre połączenia są hamujące, co oznacza, że ​​aktywacja jednego może powstrzymać każdą aktywację w innej.

Według Bowera teoria sieci semantycznej może wyjaśniać, w jaki sposób organizowane i funkcjonują efekty emocji i pamięci, takie jak MDM.

W przypadku jego badań laboratoryjnych, teoria sieci semantycznej oznaczałaby, że gdy lista słów jest wyuczona przez uczestnika, połączenia są tworzone między odpowiednim węzłem emocji a reprezentacjami pamięci elementów listy słów .

Ze względu na aktywację w sieci kaskadowo poprzez różne połączenia, uczestnik będzie wspomagany w przywoływaniu listy słów z powodu takiej aktywacji z odpowiedniego węzła emocji.

Może to również wyjaśnić, dlaczego, jeśli uczestnicy są w innym nastroju w momencie przypomnienia, uważają, że przypominają sobie trudniej. Żadne powiązanie nie byłoby obecne w momencie wycofania, aby aktywować węzeł emocji i wspomóc pamięć. Ponadto zahamowanie reprezentacji pamięci z innego węzła emocji może się jeszcze bardziej komplikować.

Wyjaśnienie poznania pamięci

Bardziej szczegółowe spojrzenie na procesy pamięci dostarcza cennych informacji na temat przydatności teorii sieci semantycznej Bowera. Wiele badań sugeruje, że pamięć bodźców jest bardzo korzystna dzięki organizacji bodźców na etapie kodowania, na przykład kategoryzacji bodźców ze względu na ich wspólne właściwości.

Jest rozsądnym założeniem, że taką wspólną własnością może być emocja lub grupa emocji, które są związane z takim bodźcem. Wyobraź sobie, że widzisz węża na trawie, gdy udajesz się na popołudniowy spacer i zauważasz, że twoje dziecko spada z huśtawki w ogrodzie. Są to dwa zupełnie różne wydarzenia, jednak mogą wywoływać te same emocje strachu i niepokoju.

 Hipoteza specyficzności kodowania w obrębie emocji i pamięci

Teorie wyłaniające się z badań nad pamięcią podkreślają interesujące punkty przy rozważaniu emocji i pamięci. Hipoteza specyficzności kodowania  została wprowadzona przez Tulvinga i Oslera (1968) w związku z badaniem roli wskazówek w pamięci i przywoływaniu pamięci.

W swoich badaniach uczestnicy byli przedstawiani słowami docelowymi dużymi literami, a pośród tych słów nie było ani jednego, ani dwóch słabo powiązanych słów zapisanych małymi literami. Uczestnicy zostali poinformowani, że słowa pisane małymi literami mogą pomóc im zapamiętać słowa wielkimi literami.

Wyniki były takie, że jeden słaby współpracownik pomógł uczestnikowi przywołać słowo docelowe tak długo, jak słabi współpracownicy byli przedstawiani w czasie nauki . Takie wyniki sugerują, że etap kodowania pamięci jest bardzo ważny, a bodźce lub bodźce prezentowane na tym etapie mogą mieć duży wpływ na późniejszym etapie odzyskiwania.

Odkrycia te odzwierciedlają sugestie Bowera w jego teorii sieci semantycznej . Gdyby zastosować tę teorię do emocji i pamięci, można by powiedzieć, że emocja doświadczana na etapie kodowania doświadczania bodźców może być powiązanym ogniwem wymaganym do wspomagania pamięci takich bodźców na etapie pobierania.

Jest to przykład MCM i podkreśla w terminach pamięci znaczenie powiązań łączonych podczas kodowania. Jeśli takie skojarzone powiązanie było emocją, całkowicie prawdopodobne jest rozważenie, kiedy ta sama emocja jest ponownie odczuwana, bodźce prowadzące do kodowania są lepiej zapamiętane.

Wpływ emocji na poznanie i pamięć

Takie dowody z badania pamięci dostarczają więcej głębi debacie o wpływie emocji na procesy poznawcze. Jasne jest, że w przypadku pamięci emocje są bardzo potężnym narzędziem. Mood Congruent Memory (MCM) i Mood Dependent Memory (MDM) są efektami, które potencjalnie pokazują moc, w której emocja ma pamięć i rozmiar jej roli w pamięci.

MDM okazał się bardziej złożony, ponieważ w celu jego pojawienia się bodźce wymagają pewnych charakterystycznych cech. Jednak jego obecność stwierdzono w licznych badaniach laboratoryjnych i klinicznych sugerujących, że w miarę kontynuowania badań jego istnienie może stać się tak samo akceptowane jak MCM.

Semantyczna teoria sieci Bowera odzwierciedla odkrycia badań pamięci Tulvinga i Oslera i razem wzięte stanowią solidną i stabilną podstawę silnej roli emocji i jej wpływu na procesy poznawcze pamięci.




Comment here