Na temat zaburzeń emocjonalnych – depresja i podobne.

Zaburzenia emocjonalne to obszerne pojęcie zawierające przeróżnego rodzaju zakłócenia postępowania, sposobu myślenia oraz nastroju człowieka.

Choroby, zaburzeniaCiekawostkiPoradyZdrowie

Dowiedz się więcej o schizofrenii

5 (100%) 11 votes

Czym jest schizofrenia?

Schizofrenia to poważna choroba psychiczna, która dotyka 300 000 Kanadyjczyków. W Polsce na schizofrenię choruje około 1 mln osób; przeciętna wieku zachorowania na  tę chorobę – to 38,5 l. Wiek w chwili diagnozy – 27 lat, u 73% rozpoznanie postawiono przed 30 rokiem życia. Chociaż schizofrenia dotyka mężczyzn i kobiety z równą częstotliwością, najczęściej pojawia się u mężczyzn przed 30 rokiem życia lub na początku dwudziestego roku życia, podczas gdy u kobiet pojawia się  po dwudziestce lub przed 30 rokiem życia. Znalezienie przyczyn schizofrenii okazuje się trudne, ponieważ przyczyna i przebieg choroby są wyjątkowe dla każdej osoby.

Poznaj aspekty świata schizofrenii – http://www.psychoskok.pl/produkt/schizofreniczny-obraz-swiata/

Schizofrenia zakłóca zdolność osoby do jasnego myślenia, radzenia sobie z emocjami, podejmowania decyzji i odnoszenia się do innych, upośledza zdolność osoby do prawidłowego funkcjonowania, gdy nie jest leczona. Niestety nie istnieje pojedynczy, prosty przebieg leczenia schizofrenii. Badania powiązały schizofrenię z wieloma możliwymi przyczynami, w tym aspektami chemii i struktury mózgu, a także przyczynami środowiskowymi.

Psychoza (psyche = umysł, osis = choroba) jest definiowana jako doświadczenie utraty kontaktu z rzeczywistością i zwykle obejmuje halucynacje i urojenia. Psychoza jest częstym objawem schizofrenii.

Diagnozowanie schizofrenii

Nie ma pojedynczego badania laboratoryjnego lub obrazowania mózgu na schizofrenię. Specjaliści od leczenia schizofrenii muszą wykluczyć wiele czynników, takich jak guzy mózgu i inne schorzenia (jak również inne diagnozy psychiatryczne, takie jak choroba afektywna dwubiegunowa). Jednocześnie muszą identyfikować różne rodzaje objawów, które manifestują się w określony sposób w pewnych okresach czasu. Aby uczynić sprawy bardziej skomplikowanymi, osoba potrzebująca pomocy w zakresie zdrowia psychicznego i leczenia może być w takim stresie, że trudno im się komunikować. Ludzie często muszą zdiagnozować schizofrenię w ciągu dekady. Pracownik służby zdrowia, który ocenia objawy i przebieg choroby przez ponad sześć miesięcy, może pomóc w zapewnieniu prawidłowej diagnozy.

Ponieważ wiedza naukowa cały czas się zmienia, kryteria diagnostyczne również mogą się zmieniać. Schizofrenię podzielono na kilka podtypów, takich jak paranoidalny, katatoniczny, zdezorganizowany i niezróżnicowany.

Dlaczego ludzie ze schizofrenią słyszą głosy?

Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych (DSM), używany przez lekarzy do diagnozowania chorób psychicznych, zawiera zbiór wspólnych standardów. DSM często podlega rewizji wraz z rozwojem nowych badań.

Obecnie wymienia się następujące wytyczne dotyczące klasyfikacji schizofrenii u pacjentów, jeśli dwa lub więcej występuje trwale. Jednak same urojenia lub halucynacje często wystarczają, aby doprowadzić do rozpoznania schizofrenii.

  • Złudzenia
  • Halucynacje
  • Zdezorganizowana mowa
  • Zachowanie zdezorganizowane lub katatoniczne
  • Objawy negatywne

Pracownicy opieki zdrowotnej poszukują także dysfunkcji społecznych / zawodowych w jednym lub kilku obszarach:

  • Praca lub szkoła
  • Relacje interpersonalne
  • Dbanie o siebie

Pracownicy służby zdrowia charakteryzują czas trwania tych objawów w tym schemacie:

  • Trwaj przez co najmniej sześć miesięcy
  • Obejmuj objawy z powyższych objawów przez co najmniej jeden miesiąc – mogą obejmować okresy prodromalne (wczesne objawy) lub objawy resztkowe.

Pracownicy służby zdrowia dbają o to, aby nie były obecne:

  • Trwałe objawy zaburzeń nastroju podczas epizodu
  • Bezpośrednie skutki używania substancji
  • Podstawowy stan zdrowia
  • Wszechobecne zaburzenie rozwojowe (takie jak autyzm), chyba że występują wyraźne urojenia lub halucynacje.

Zgodnie z aktualnymi badaniami niezwykle ważne jest jak najszybsze zidentyfikowanie schizofrenii. Badania pokazują, że wczesne schizofrenia może zwiększyć szanse na opanowanie choroby i poprawę zdrowia psychicznego. Jeśli rozpoznano i wcześnie leczono, schizofrenia może być opanowana dość dobrze, a szanse na kolejne epizody psychotyczne są znacznie zmniejszone. Podręcznik DSM 5 Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego rozważa obecnie, czy włączyć diagnozę wczesnego początku objawów zgodną z tą linią myślenia.

Objawy schizofrenii

Jak widać na podstawie kryteriów DSM, żaden pojedynczy objaw nie identyfikuje schizofrenii. Ponadto objawy jednostki mogą zmieniać się w czasie. Objawy schizofrenii są ogólnie podzielone na trzy kategorie: objawy pozytywne, negatywne i poznawcze.

Objawy pozytywne są również znane jako objawy „psychotyczne”, ponieważ osoba straciła kontakt z rzeczywistością w określony sposób. Termin „objawy pozytywne” odnosi się do przeżyć psychicznych, które są „dodawane” do zwykłego doświadczenia osoby – zazwyczaj są to halucynacje i urojenia.

  • Halucynacje powodują, że człowiek słyszy głosy wewnątrz lub na zewnątrz głowy lub, rzadziej, widzi rzeczy, które nie istnieją.
  • Urojenia pojawiają się, gdy ktoś wierzy, że idee są wyraźnie fałszywe, takie jak to, że ludzie czytają ich myśli lub że mogą kontrolować umysły innych ludzi.

Objawy negatywne nie odnoszą się do myślenia negatywnego, ale raczej odzwierciedlają objawy, które wskazują na zmniejszenie zdolności, takie jak motywacja. Objawy negatywne często obejmują płaskość emocjonalną lub brak ekspresji, niezdolność do rozpoczęcia i kontynuowania działań, krótką mowę i brak treści oraz brak przyjemności lub zainteresowania życiem. Problemy ze społecznymi wskazówkami i relacjami są powszechne. Objawy te stanowią wyzwanie dla wysiłków rehabilitacyjnych, ponieważ praca i cele szkolne wymagają zarówno motywacji, jak i funkcji społecznej. Objawy negatywne można również pomylić z depresją kliniczną.

Objawy poznawcze dotyczą procesów myślenia. Ludzie żyjący ze schizofrenią często zmagają się z funkcjonowaniem wykonawczym (nadawanie priorytetów zadaniom), pamięcią i organizowaniem myśli. Funkcja poznawcza bierze udział w wielu zadaniach codziennego życia – zwłaszcza w środowisku pracy lub w szkole. Powszechnym deficytem poznawczym związanym z tym schorzeniem jest anozognozja lub „brak wglądu” – gdy ktoś nie jest świadomy choroby. Ta trudność w zrozumieniu opiera się na mózgu – nie jest to wybór ani psychologiczne zaprzeczenie – i może sprawić, że leczenie lub praca z ludźmi, którzy żyją ze schizofrenią, jest dużo trudniejsza. Nie jestem chory, nie potrzebuję pomocy, książka Xaviera Amadora, Ph.D., jest doskonałym źródłem do radzenia sobie z tym wyzwaniem.

Leki mają kluczowe znaczenie dla kontroli objawów w procesie leczenia schizofrenii, a inne strategie psychologiczne zyskują również akceptację, aby zwiększyć ich wpływ. Na przykład leczenie zwane Cognitive Behavioral Therapy (CBT) jest dobrze ugruntowaną strategią pomagającą ludziom aktywnie zarządzać halucynacjami.

Przyczyny schizofrenii

Naukowcy wciąż nie wiedzą dokładnie, co powoduje schizofrenię, ale wiedzą, że mózgi ludzi żyjących ze schizofrenią różnią się, od mózgów tych, którzy nie cierpią na schizofrenię.

Badania silnie sugerują, że schizofrenia ma coś wspólnego z problemami związanymi z chemią mózgu i strukturą mózgu i, jak wiele innych chorób medycznych, uważa się, że jest spowodowana przez kombinację problemów, niektóre odziedziczone i inne występujące podczas rozwoju osoby.

Na przykład niektórzy badacze uważają, że schizofrenia może być wywołana infekcją wirusową dotykającą mózg na bardzo wczesnym etapie życia lub łagodnym uszkodzeniem mózgu spowodowanym powikłaniami podczas porodu. Używanie narkotyków może wywołać u człowieka podatność genetyczną. Nadal jest za wcześnie, aby oznaczać schizofrenię jako zaburzenie neurorozwojowe (upośledzenie wzrostu i rozwoju mózgu) lub zaburzenie neurodegeneracyjne (postępująca utrata struktury lub funkcji neuronów), ponieważ oba wydają się być w trakcie choroby. Naukowcy starają się zrozumieć, czy zmiany w mózgu są obecne we wczesnym okresie życia i jak bardzo te zmiany pogarszają się z czasem.

Schizofrenia może rozwijać się w każdym wieku. Około 1 procent światowej populacji choruje na schizofrenię, co oznacza, że ​​spośród wszystkich urodzonych dzisiaj u jednej na 100 osób rozwinie zaburzenie przed osiągnięciem wieku 55 lat. Około 75 procent ludzi chorujących na tę chorobę rozwija się w wieku od 16-40; kobiety zazwyczaj mają późniejszy początek niż mężczyźni. Dzieci mogą być również zdiagnozowane ze schizofrenią, chociaż jest to dość rzadkie przed ukończeniem 12 lat. Nowe przypadki są rzadkie po 40 roku życia.



Rozległe i intensywne programy badań genetycznych molekularnych nadal dają nadzieję, że określone kombinacje genów zapewnią odpowiedź na zagadkę tego, co powoduje schizofrenię i inne psychozy. Podobnie jak na wczesnych etapach badań nad rakiem i cukrzycą, potrzeba więcej czasu i innowacyjnych badań, aby dowiedzieć się więcej o tym złożonym zaburzeniu.

Leczenie schizofrenii i zdrowie psychiczne

Leczenie schizofrenii wymaga wszechstronnego podejścia i ważne jest opracowanie planu opieki dostosowanego do potrzeb każdej osoby. Psychiatrzy i osoby potrzebujące pomocy w zakresie zdrowia psychicznego powinni współpracować, aby stworzyć ten plan.

Znalezienie odpowiedniego leku jest jednym z ważnych aspektów zarządzania objawami, ale potrzebne są również inne usługi w celu promowania poprawy zdrowia psychicznego. Strategie rehabilitacji obejmujące cele zawodowe, szkolne i relacyjne są również niezbędne i należy się nimi zająć przy tworzeniu planu opieki.

Fakt, że schizofrenia występuje we wszystkich kulturach, oznacza, że ​​opcje leczenia schizofrenii powinny uwzględniać te różnice w kontekście kulturowym. Większość osób cierpiących na schizofrenię może zarządzać swoimi schorzeniami za pomocą interwencji wymienionych w tej sekcji. Długoterminowe badania pokazują, że z czasem osoby żyjące ze schizofrenią często radzą sobie lepiej pod względem radzenia sobie z objawami, maksymalizując swoje funkcjonowanie przy jednoczesnym minimalizowaniu nawrotów. Odzyskiwanie zdrowia psychicznego jest możliwe dla większości, ale ważne jest, aby pamiętać, że niektórzy ludzie mają więcej problemów z opanowaniem objawów. Chociaż istnieje wiele skutecznych metod leczenia schizofrenii, potrzebne są dalsze badania, aby promować lepsze zrozumienie, skuteczniejsze leczenie i potencjalne lekarstwo na schizofrenię i inne choroby psychiczne.

Lek

Nie znaleziono jeszcze lekarstwa na schizofrenię, ale odzyskanie zdrowia psychicznego jest możliwe, ponieważ objawy większości ludzi można poprawić za pomocą leków. Podstawowe leki na schizofrenię, zwane lekami przeciwpsychotycznymi lub neuroleptykami, pomagają złagodzić halucynacje, urojenia i, w mniejszym stopniu, problemy myślowe, jakich mogą doświadczyć ludzie. Uważa się, że te leki działają poprzez korygowanie nierównowagi chemikaliów, które pomagają komórkom mózgu komunikować się ze sobą.

Pierwsza generacja leków przeciwpsychotycznych została wprowadzona w 1950 roku. Te wcześniejsze leki, obecnie nazywane konwencjonalnymi lub typowymi lekami przeciwpsychotycznymi, często mają skutki uboczne niespokojnego ruchu (zwanego akatyzją), objawy przypominające chorobę Parkinsona (np. sztywność, suchość w ustach, uspokojenie) i mogą powodować niepełnosprawność, krępujące i nieuleczalne zaburzenia ruchowe zwana późną dyskinezą.

Istnieje druga generacja leków przeciwpsychotycznych (SGA) zwanych atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, tak zwanych, ponieważ nie powodują większości problemów ruchowych wymienionych powyżej. Wydaje się, że SGA mają stosunkowo mniejsze ryzyko wywołania późnych dyskinez, zaburzeń ruchowych, które są najbardziej kłopotliwym problemem w przypadku konwencjonalnych leków przeciwpsychotycznych. W niektórych przypadkach przejście na klozapinę może przynieść ulgę w późnych dyskinezach. Jeśli zaburzenia ruchu są problemem, osoby powinny porozmawiać z pracownikiem służby zdrowia.

Klozapina (Clozaril) była pierwszym atypowym lekiem przeciwpsychotycznym w Stanach Zjednoczonych i wykazała wyraźną przewagę nad innymi lekami w przypadku trudnych do leczenia objawów. Klozapina jest często bardzo skutecznym lekiem, szczególnie dla osób, które nie zareagowały dobrze na co najmniej dwie inne próby leków przeciwpsychotycznych (badanie wymaga odpowiedniej dawki i czasu trwania). Wadą jest to, że wymaga monitorowania krwi w celu sprawdzenia – i zapobiegania – bardzo rzadkiego działania niepożądanego: zmniejszenia liczby białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażenia. Klozapina wydaje się zmniejszać objawy schizofrenii u niektórych osób, ale jest ciężka dla organizmu i może prowadzić do zwiększenia masy ciała, cukrzycy i innych chorób. Wykazano również, że klozapina zmniejsza ryzyko samobójstwa u osób żyjących ze schizofrenią. Klozapina ma złożone ryzyko i korzyści.

Inne nietypowe leki nie wymagają monitorowania krwi. Jednak wszystkie one mogą powodować ważne, ale w znacznym stopniu możliwe do uniknięcia skutki uboczne: przyrost masy ciała i zespół metaboliczny, którym jest zwiększone stężenie triglicerydów i ryzyko cukrzycy lub choroby serca. Klozapina i olanzapina mają największe ryzyko tych problemów; ziprazydon i arypiprazol mają najniższe wartości.

Rehabilitacja psychospołeczna

Podobnie jak wszyscy ludzie, osoby żyjące ze schizofrenią mają zazwyczaj ważne cele dla siebie w dziedzinie relacji, pracy i życia. Strategie rehabilitacji psychiatrycznej mają na celu umożliwienie ludziom zrekompensowania lub wyeliminowania barier środowiskowych i interpersonalnych, a także deficytów funkcjonalnych wywołanych przez tę chorobę. Obszar rehabilitacji psychospołecznej pomaga ludziom z powodzeniem kontynuować edukację, znaleźć pracę i poprawić interakcje społeczne.

Socjalizacja i uprzedzenia

Trudności społeczne są jedną z cech charakterystycznych schizofrenii. Objawy negatywne mogą sprawiać, że wychwytywanie sygnałów społecznych staje się trudne, co dodatkowo komplikuje konkurencyjne bodźce z pozytywnych objawów, może utrudniać rozmowy, szczególnie z ludźmi, którzy nie wiedzą zbyt wiele o schizofrenii i procesie odzyskiwania zdrowia psychicznego. Ponadto niektórzy ludzie czują się odizolowani, ponieważ są świadomi, że inni nie podzielają ich halucynacji lub złudzeń.

Istnieje tendencja, że aż 96 % osób cierpiących na schizofrenię doświadcza dyskryminacji i zaburzeń psychicznych piętnujących innych ludzi, którzy oczekują od nich negatywnych rzeczy lub wcale, z powodu ich choroby. Uprzedzenie może pochodzić z zewnątrz i z wnętrza osoby. Osoba może mieć negatywne doświadczenia z potencjalnymi pracodawcami, którzy odrzucają ich podania o pracę, lub może być utrudniona przez niepokój związany z tymi możliwymi transakcjami.

Trening umiejętności społecznych może być przydatnym laboratorium do znalezienia odpowiednich sposobów interpretacji i reagowania na sygnały społeczne. Szkolenie to może odbywać się formalnie (w klasach lub terapii) lub nieformalnie (w grupach rówieśniczych lub w klubie) i jest ważnym krokiem w odbudowie zdrowia psychicznego. Możliwości wolontariatu lub inne miejsce, w którym osoba ma już coś wspólnego z innymi uczestnikami, może zaoferować mniej ryzykowne środowisko do spotkań towarzyskich.

Zatrudnienie

Badania sugerują, że aż 70 % osób żyjących ze schizofrenią chciałoby być zaangażowanych w konkurencyjne zatrudnienie, ale mniej niż 15 % jest faktycznie zatrudnionych. Ludzie żyjący ze schizofrenią mogą znaleźć poczucie spełnienia i niezależności od pracy. Ponadto poprawia umiejętności społeczne, a nie izoluje osobę potrzebującą pomocy w zakresie zdrowia psychicznego, co zwykle nasila objawy negatywne. Badania pokazują, że model zatrudnienia wspomaganego ma lepsze wyniki w zakresie bezpieczniejszej i skuteczniejszej drogi do znalezienia i utrzymania pracy. Obsługiwane możliwości zatrudnienia są ograniczone.

Rodziny i czynniki społeczne

Dla osób żyjących ze schizofrenią duchowość może być źródłem komfortu i siły podczas procesu leczenia schizofrenii. Najbardziej wspierające kongregacje będą tymi, które są świadome natury medycznej i leczenia chorób psychicznych lub są otwarte na naukę o nich. Ludzie żyjący ze schizofrenią wskazywali, że wsparcie oparte na wierze było główną potrzebą i korzyścią w zarządzaniu zdrowiem psychicznym.

Jak wygląda jego życie? Kogo kocha? Czego pragnie? Co daje mu siłę, a co przygniata?

Rodziny, które mają wiedzę w zakresie schizofrenii, mogą zaoferować silne wsparcie bliskiej osobie i pomóc zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu. Kluczem jest być w zgodzie z tym, co osoba potrzebująca pomocy w zakresie zdrowia psychicznego jest otwarta w danym momencie. Na przykład kłótnia z osobą o złudzenia tworzy dystans i jest zazwyczaj nieskuteczna. Wczuwanie się w czyjąś nieszczęście lub sukces jest bardziej prawdopodobne, że sprzyja bardziej pozytywnym wynikom i pomaga w procesie zdrowienia psychicznego.

Jednym z wyzwań opiekuna jest znalezienie sposobów zapewnienia pomocy psychicznej, wsparcia i ochrony ukochanej osoby, jednocześnie pozwalając na samodzielność. Z czasem i bez wsparcia niektórzy opiekunowie rodzinni mogą zacząć odczuwać lęk lub depresję. Rodziny mogą doświadczyć „wypalenia opiekuna” i poczucia, że ​​ich wyzwania nie są tak cenione, jak te, z którymi mają do czynienia opiekunowie osób z innymi chorobami. Rodziny powinny również zdobyć wiedzę na temat zasad ochrony prywatności i prawnych aspektów opieki nad dorosłym chorym na schizofrenię, który jest zbyt chory, aby zrozumieć potrzebę leczenia. Innym narzędziem mogą być dyrektywy dotyczące postępów psychiatrycznych, które umożliwiają osobom wyznaczanie leczenia schizofrenii i osób kontaktowych w przypadku, gdy nie są w stanie podejmować własnych decyzji.

Ze względu na wszystkie te poziomy, na których walczy się o odzyskanie dobrego samopoczucia, członkowie rodziny często uważają za pomocne prowadzenie dziennika wszystkich leków, wizyt lekarskich, zabiegów i podjętych działań prawnych. Posiadanie tych informacji może być pomocne przy zmianie dostawcy lub radzeniu sobie z kryzysem. Z tych wszystkich powodów członkowie rodziny powinni szukać edukacji i wsparcia dla własnych potrzeb z grup specjalnie zaprojektowanych dla rodzin.




Comments (1)

  1. […] Dowiedz się więcej o schizofrenii […]

Comment here